درباره بازداشت دانشجویان طیف چپ / احمد زیدآبادی

روزي يكي از دوستان آقاي طبرزدي در زندان از من گلايه كرد كه چرا نيروهاي همسو با شما معمولا نسبت ‏به دستگيري و بازداشت همفكران و همراهان خود حساسيت نشان مي‌دهند و به هر نوع اعتراضي دست ‏مي‌زنند، اما نسبت به دستگير و بازداشت ما، يا سكوت مي‌كنند و يا اينكه اعتراض جدي نمي‌كنند.‏
من بدون آنكه اين مساله را كاملا انكار كنم آن را تا حدي طبيعي دانستم و در توجيه آن استدلالي به شرح زير ‏ارائه كردم:‏
هر گروه و سازمان و طيفي قاعدتا خط مشي و استراتژي سياسي خاص خود را دارد و قاعدتا قادر به دفاع ‏كامل از فعاليت‌هاي سياسي در همان چارچوب استراتژيك است. افزون بر اين، طيف‌هاي مختلف سياسي افراد ‏نزديك به خود را مي‌شناسند و از زواياي فعاليت‌هاي آنان با خبرند و به راحتي مي‌توانند در باره ميزان صحت ‏و سقم اتهام‌هايي كه از سوي دستگاههاي حاكم به آنان وارد شده است، به راحتي داوري كنند، در حالي كه ‏چنين كاري نسبت به كساني كه آنان را نمي‌شناسند، امر سهل و آساني نيست.‏
براي آن دوست توضيح دادم كه اين رويه ظاهرا در بين همه گروههاي سياسي در هر كجاي جهان و از جمله ‏در ايران نيز رايج است و مختص دوستان و همفكران ما نيست. بنابراين، همانطور كه گروه آقاي طبرزدي ‏نسبت به بازداشت نيروهاي نزديك به خود بيش از بازداشت ساير نيروها حساسيت به خرج مي‌دهد، طبيعي ‏است كه دوستان ما هم نسبت به دستگيري دوستان خودشان اعتراض بيشتري نسبت به دستگيري ديگران كنند.‏
نمي‌دانم اين استدلال چقدر براي آن دوست محترم مقبول افتاد زيرا فرصت گفتگويي كه در مسير ملاقات با ‏خانواده‌هامان دست داده بود، به پايان رسيد.‏
گمان مي‌كنم كه همه ما بايد به اين مساله اذعان كنيم كه يك سازمان غير دولتي و نهاد حقوق بشري بايد بدون ‏هر قيد و شرطي از كسي كه به هر دليلي حقوقش نقض شده است، دفاع كند، اما از يك گروه و حزب سياسي ‏نمي‌توان انتظار داشت كه نسبت سرنوشت اعضاي خود به همان درجه حساسيت نشان دهد كه نسبت به ‏سرنوشت اعضاي احزاب و گروهاي ديگري كه يا آنان را نمي‌شناسد و يا خط مشي سياسي آنها را قبول ندارد.‏
با اين حال روشن است كه همه شهروندان بايد از رعايت حقوق شهروندي ديگري حمايت و نسبت به نقض ‏حقوق آنها در حد توان خود اعتراض كنند. اين البته اصلي كلي و مورد اجماع است، اما در تعيين مصداق ‏همواره مشكلاتي رخ مي‌دهد.‏
براي نمونه بسياري از دوستان از من انتظار دارند همانطور كه در باره بازداشت دوستان نزديكم مطلبي را ‏انتشار مي‌دهم، در باره هر يك از ديگر بازداشتي‌ها از فعالان قومي گرفته تا زنان و كارگران و معلمان و ‏دانشجويان نيز مطلبي بنويسم.‏
طبعا من علاقمندم كه اين كار را بكنم اما در باره كسي كه شناختي از او ندارم، از محتويات پرونده‌اش ‏اطلاعات مستند و معتبري در اختيار ندارم، با حوزه فعاليتش بيگانه‌ام و از خط مشي سياسي‌اش بي‌اطلاعم ‏چگونه مي‌توانم مطلبي موجه و وزين و تاثير گذار بنويسم .‏ در عين حال چگونه مي‌توان در باره يك موضوع ثابت يعني بازداشت، مطالب متنوع و مختلفي نوشت كه ‏تكرار آن باعث ملال و رنجش خوانندگان نشود؟‏
اين مقدمه به نسبت طولاني را آوردم تا در واقع بهانه‌اي براي نوشتن چند سطري در باره دستگيري شمار قابل ‏توجهي از دانشجويان طيف چپ به دست آورم.‏
در باره آنان فقط مي‌توانم اين نكته را يادآور مي‌شوم كه از نگاه من، هر فردي كه در هر گوشه‌اي از اين آب و ‏خاك چشم به جهان گشوده است از حق بديهي اعتقاد به هر مرام و مسلك و تبليغ و انتشار مسالمت‌آميز آن در ‏چارچوب حقوق و ظايف و مسئوليت‌هايي كه براي شهروند تعريف مي‌شود، برخوردار است و هر فرد، نهاد ‏يا دولتي كه با اعمال زور او را از تحقق حقوقش باز بدارد، مستوجب نكوهش و سرزنش است.‏
بنابراين، هر ايراني كه در هر نقطه‌اي از اين كشور به دليل فعاليت‌هاي مسالمت آميز خود براي دستيابي به ‏حقوق تعريف شده سياسي، اجتماعي و فرهنگي خود تحت فشار قرار مي‌گيرد، پيشاپيش قابل دفاع و زجر دادن ‏آن محكوم است.‏
اين را نوشتم تا پاسخي به اعتراض برخي سايت‌هاي اينترنتي نسبت به سكوت جريان‌هاي غير چپ در برابر ‏دستگيري دانشجويان چپگرا داده باشم.‏
انشاءالله وقتي كه آنها از زندان آزاد و از زير فشار خارج شدند، نكته‌هايي در باره خط مشي و سلوك سياسي ‏آنها به نظرم مي‌رسد كه به موقعش توضيح خواهم داد.

به حبس طبرزدی و آزادیخواهان دربند پایان دهید

درحاليكه مدتهاست مهندس حشمت اله طبرزدي دبيركل جبهه دمكراتيك ايران پس از تحمل قريب به 2000 روز حبس دوران محكوميت تحميلي را به پايان رسانده است . بارديگربا بازداشت غيرقانوني وي از20 آبان ماه سال جاري اكنون يك ماه است كه بدون تفهيم اتهام وبي آنكه وكيل وي امكان اطلاع ازموارد اتهام رابيابد وحتي بدون آنكه محاكمه صوري نيزانجام پذيرد درزندان اوين محبوس است.

درشرايطي كه حكومت هم در اداره امور وهم در حفظ قلمروسرزميني كشور را درورطه بي تدبيري غرق نموده است ، ازيكسو درياي مازندران را بدتر از معاهدات قاجاري به همسايگان شمالي تقديم نموده و ازسوي ديگر در جنوب كشوردرزماني كه شيوخ عرب حاشيه خليج فارس چشم طمع به جزاير ايراني دوخته اند به منظور باج دادن به قدرتهاي بزرگ حاضر به شركت دركنفرانسي شده كه نام مجعول خليج عربي برآن نقش بسته است.

اما در همين ايام دسته دسته از دانشجويان آزاديخواه را به خاطر بزرگداشت روز خود بازداشت نموده وبه سلول هاي انفرادي مي برند. گويي اين سرنوشت حكومت هاي استبدادي است كه هرگاه ملت را با تحميل شرايط اختناق و سركوب ، تنگناهاي معيشتي ، آلام اجتماعي وسوق دادن به قهقراي فرهنگي با خود بيگانه ساختند به ناچار براي حفظ سلطه خود دست به دامان قدرتهاي بيگانه گردند.

درحاليكه مردم درشرايط تهديد شبح جنگ ، فقر، بي عدالتي ، فقدان آزادي هاي سياسي وحرمان روزافزون اجتماعي دست وپا مي زنند جناح رفرميست حكومت مترصد آن است تا ازنمد صلح كلاهي براي انتخابات ببافد. و بارديگر درداخل وخارج تبليغاتچي ها براه افتاده اند تا با شعارهاي توخالي وسراب نجات ، ملت رابه پاي صندوق هايي بكشانند كه نتيجه آراء آن ازليست دوجناح حكومت فراترنخواهد رفت. جناح هايي كه بارها امتحان سرسپردگي خود به مكانيزم ضد دمكراتيك قانون اساسي رانشان داده و درمطلوب ترين شرايط شان قادربه اصلاحات جزيي درقوانين عادي نيز نبوده اند. آنانكه درشعارخود را مدافع دمكراسي مي خوانند درطول اين سال هاي سخت مبارزات ملت به ويژه شرايطي كه اكنون بر دانشجويان مي رود نه تنها ازتشكل هاي دانشجويي ودانشجويان دربند حمايت شايسته ننموده اند بلكه با سكوت و مماشات به تشديد سركوب اقتدارگرايان ياري رسانده اند.

جبهه دمكراتيك ايران بارديگر حمايت بي دريغ خود ازمبارزات آزادي خواهان اعم ازدانشجويان ، جوانان ، كارگران ، زنان واقوام تحت ستم اعلام داشته وضمن اعلام همبستگي با مبارزات دموكراتيك مخالفت خود با سركوب سنگين تشكل هاي دموكراسي طلب دانشجويي اعلام مي نمايد . همچنين ما خواهان آزادي بي قيد و شرط كليه زندانيان سياسي و عقيدتي به ويژه آزاديخواه نستوه حشمت اله طبرزدي مي باشيم.


تهران /20 آذر ماه 1386 خورشيدي

جبـهه دمـكراتيك ايـران

انتخابات مساله اصلي ما نيست مساله ما دانشجويان دربند است

خبرگزاري جبهه متحد دانشجويي:براساس خبرهاي واصله سخنراني محسن آرمين به مناسبت روزدانشجوكه دردفترانجمن اسلامي دانشجويان دانشگاه تبريزبرگزارگرديدبه سبب محتواي اين سخنراني كه عمدتاً درخصوص انتخابات و بهبود اوضاع كشوردردولت خاتمي به نسبت دولت احمدي نژاد بو د مورد اعتراض حاضرين قرارگرفت به نحويكه دانشجويي درحين سخنان اين عضو سازمان مجاهدين انقلاب اسلامي به اعتراض وي رامورد خطاب قرار داده واعلام كرد انتخابات مساله اصلي ما نيست مشكل ما تبعيضاتي است كه نسبت به قوميتها صورت گرفته و همچنين مساله مهم ديگر دربند كشيدن دانشجويان ودانشگاهيان نظير حشمت اله طبرزدي ، احمد قصابان ، احسان منصوري ،مجيد توكلي و...است.براساس همين گزارش اين سخن مورد تاييد دانشجويان قرارگرفت.

انتشارتوسط خبرگزاری جبهه متحد دانشجویی

http://sufnews.blogspot.com/

گزارش كامل ازمراسم روزدانشجو دردانشگاه تهران

تجمع بزرگ دانشجویان، دانشگاه آخرین سنگر آزادی، به دعوت دفتر تحکیم وحدت در دانشگاه تهران با حضور جمعیت بیش از ۲۰۰۰ نفری دانشجویان دانشگاه های تهران برگزار شد.

به گزارش خبرنامه امیرکبیر از ساعات ابتدایی صبح امروز جمعی از نیروهای انتظامات و حراست دانشگاه های امیرکبیر، علامه و… جهت ممانعت از ورود دانشجویانی که از دیگر دانشگاه ها قصد ورود به دانشگاه تهران را داشتند، به این دانشگاه اعزام شده بودند و مقابل کلیه درب ها حضور داشتند. نیروهای امنیتی و انتظامی به همراه گارد ویژه از ساعت ۸ صبح امروز در اطراف دانشگاه تهران حضوری چشمگیر داشتند و هر لحظه بر تعدادشان افزوده می شد.



دانشجویان ابتدا با تجمع در صحن دانشکده حقوق و خواندن سرود «یار دبستانی» به سمت سر در دانشکده فنی، محل برگزاری تجمع، حرکت کردند. تجمع کنندگان در حالی که تصاویر دانشجویان در بند را در دست داشتند شعار «دانشجوی زندانی آزاد باید گردد» و… سر می دادند.



دانشجویان پلاکاردهایی با مضمون «تا که زندان هست، ما همه در بندیم»، «خواهان آزادی فعالان دانشجویی چپ هستیم»، «سلام بر سه آذر اهورایی، قصابان، توکلی، منصوری»، «می شونید؟! این صدای آزادی است»، «حقوق زن=حقوق بشر»، «دانشگاه زیر چکمه بنیادگرایان»، «سهم ما از مهرورزی، زندان، شکنجه و محرومیت از تحصیل»، «بشیریه را باز گردانید»، «تحصیل سهم من نیست، حق من است»، «حق تعیین سرنوشت اساس کرامت ملت ها»، «نابود باد دشمنی علیه مبارزات حق طلبانه ملت کرد» و… در دست داشتند.



تجمع کنندگان همچنین تصاویر دانشجویان در بند، یاسر گلی، هانا عبدی، روناک صفارزاده، هدایت غزالی، صباح نصیری، علی عزیزی، علی نیکونسبتی، احمد قصابان، مجید توکلی و احسان منصوری را در دست داشتند. تصاویر مهندس مهدی بازرگان، محمد مصدق، عمادالدین باقی و… را در دست برخی از دانشجویان بود.



دانشجویان سپس در حالی که شعار می دادند «دانشجو دانشجو اتحاد اتحاد» به راهپیمایی در صحن دانشگاه تهران اقدام کردند و به سمت درب ۱۶ آذر حرکت کردند. دانشجویان با سر دادن شعارهای «مرگ بر دیکتاتور» و «دانشجو می میرد ذلت نمی پذیرد» اقدام به شکستن درب ۱۶ آذر کردند و دانشجویانی که پشت در بودند توانستند وارد دانشگاه تهران شوند. جمعیت حاضر در این تجمع بار دیگر به مقابل سردر دانشکده فنی حرکت کردند و تریبون آزاد «دانشگاه، آخرین سنگر آزادی» آغاز شد.



سخنران اول این مراسم مهدی عربشاهی، عضو شورای مرکزی دفتر تحکیم وحدت، بود. عربشاهی نقش کمیته های انضباطی را سرکوب دانشجویان ذکر کرد و حق تحصیل را جزء حقوق مسلم دانشجویان دانست. دبیر سیاسی دفتر تحکیم سپس افزود: «جنبش دانشجویی در برابر خفقان خواهد ایستاد. دو عضو شورای مرکزی دفتر تحکیم امروز در زندان هستند. ما خواهان آزادی علی نیکونسبتی، علی عزیزی، دانشجویان پلی تکنیک، کردستان و آذربایجان هستیم.» مهدی عربشاهی سپس با انتقاد نسبت به دستگیری گسترده دانشجویان چپ در هفته گذشته، گفت: «حاکمیت از اتحاد ما می ترسد».



سپس فرشاد دوستی پور، نماینده دانشجویان کرد، به ایراد سخنرانی پرداخت و پیوند خجسته میان جنبش دانشجویان دموکرات کرد و دیگر دانشجویان دموکراسی خواه را تبریک گفت. دوستی پور به سرکوب گسترده دانشجویان کرد اشاره کرد و گفت: «ما مطالبتان را مطابق با مواد اعلامیه جهانی حقوق بشر مطرح می کنیم و شعار ما ایرانی برای همه ایرانیان است». این دانشجوی کرد سپس نسبت به وضعیت فرهنگی و اقتصادی کردها انتقاداتی را مطرح کرد و خواستار پیوند هر چه بیشتر نیروهای دموکراتیک ایران شد.



اسماعیل سلمانپور، عضو شورای عمومی انجمن اسلامی امیرکبیر، به عنوان سخران بعدی این برنامه اعلام کرد پلی تکنیک همچنان زنده است و در صف اول مبارزه علیه اقتدارگرایان قرار دارد. سلمانپور در ادامه با انتقاد به احکام سنگین صادره برای سه دانشجوی در بند دانشگاه امیرکبیر، به حکم بابک زمانیان، دیگر عضو انجمن اسلامی پلی تکنیک، که در آینده نزدیک قرار است صادر شود اشاره کرد. سلمانپور سپس افزود: «امروز صف بندی نیروها کاملا مشخص است. سویی دانشجویان آزادیخواه هستند و در سوی دیگر احمدی نژاد و اقتدارگرایان. امیدوارم روزی جنبش دانشجویی دیگر شاهد افرادی چون رهایی و شریعتی، روسای دانشگاه های امیرکبیر و علامه، نباشد».



در این هنگام دانشجویان نسبت به حضور چند بسیجی که از پنجره های بالایی ساختمان دانشکده فنی نظاره گر تجمع بودند اعتراض کردند و شعار دادند: «بسیجی برو گمشو» و «توپ تانک بسیجی دیگر اثر ندارد». در این هنگام دانشجویان یک صدا سرود «ای ایران» را همخوانی کردند و پس از آن دانشجویان کرد به خواندن سرودهای خود پرداختند.



در ادامه این تریبون رشید اسماعیلی، به عنوان نماینده دانشجویان لیبرال دانشگاه های تهران، سخنرانی کرد. او در ابتدای سخنان خود گفت: «سلام بر مجید توکلی، احسان منصوری، احمد قصابان و… سلام بر دانشگاه که زنده است و استوار. سلام بر ایران، سلام بر کرد و لر و بلوچ. ایران خانه تک تک ماست و از آن همه. نفرین باد بر او که می خواهد ما را از هم جدا کند». اسماعیلی در ادامه افزود: «امروز اینجا جمع شدیم که به نقض حقوق بشر در سراسر ایران اعتراض کنیم. جمع شدیم که از دانشگاه، که مدتی است تحت هجوم چکمه پوشان قرار گرفته، حمایت کنیم. ما به دفاع از حقوق دانشجویان چپ هم برخاسته ایم و امیدواریم این دوستان ما هر چه سریعتر از زندان آزاد شوند. دانشگاه بدون آزادی نخواهد ماند و تا دانشگاه هست آزادی نخواهد مرد».



در ادامه امین نظری، دبیر انجمن اسلامی دانشگاه همدان، که مجری این مراسم بود اعلام کرد کردها تجزیه طلب نیستند و حق تعیین سرنوشت خود را می خواهند. پس از آن سهراب کریمی، یکی دیگر فعالین دانشجویان کرد، گفت: «چشم امید تمام ایرانیان به شماست. برخی با این دلیل که طرفدار ایدئولوژی حاکمیت نیستند مجازات می شوند. اما ما کردها به این دلیل که کرد هستیم، مجازات می شویم. آن ها می گویند ما باید به جای شما تصمیم بگیریم. آیا این که ما می خواهیم برای خود تصمیم بگیریم تجزیه طلبی است؟! اینجاست که کرامت انسانی ما خدشه دار می شود. امیدوارم روزی جامعه ایران به سامان برسد». کریمی در پایان با انتقاد نسبت به صدور حکم اعدام برای عدنان حسن پور، خواستار آزادی دانشجویان در بند کرد شد.



پس از آن مهدیه گلرو، نایب دبیر انجمن اسلامی علامه، سخنرانی کرد. گلرو در سخنرانی خود گفت: «خواستم از دانشگاه پادگانی و ۳۲ حکم کمیته انضباطی و چندین ترم محرومیت از تحصیل بگویم، دیدم که کوچک است. خواستم از دانشجویان در بند پلی تکنیک بگویم، دیدم که کم است. اما دیدم ارزش آزادی بیش از این هاست و از آزادی سخن می گویم. روزی ساواک آزادی دانشجویان را می گرفت. امروز حراست در دانشگاه ها کار ساواک را انجام می دهد. حکومت سعی در ایجاد رعب و وحشت در دانشگاه ها دارد». گلرو در ادامه به آمار اعدام ها در کشور اشاره کرد و گفت: «۵ درصد از اعدام شدگان زیر ۱۷ سال هستند. فراموش کرده ایم ۴۰ هزار کارتن خواب داریم که ۱۰۰۰ نفر آن ها در فصل زمستان جان می سپارند. امروز آزادی و عدالت حق مسلم ماست یا انرژی هسته ای؟! بیش از ۱۰ میلیون هموطن زیر خط فقر داریم».



دانشجویان در اینجا شعار دادند «مدعی عدالت خجالت خجالت». نایب دبیر انجمن اسلامی دانشگاه علامه سپس با انتقاد نسبت به شکنجه دانشجویان پلی تکنیک، به خصوص مجید توکلی، در زندان، از ۳۰ دانشجوی دستگیر شده یاد کرد و گفت: «در واقع همه ما زندانی هستیم، زندانی حراست دانشگاه». مجری مراسم در ادامه گفت: «زنان سرزمین ما مدت هاست که برخاسته اند تا بر تاریخ سراسر تبعیض بتازند». و پس از آن حقانی، به نمایندگی از کمیسیون زنان تحکیم و از دانشجویان دانشگاه تربیت معلم، بیانیه کمیسیون زنان دفتر تحکیم وحدت را قرائت کرد. متن این بیانیه قبلا در خبرنامه امیرکبیر آمده است.



بهزاد باقری، از دانشجویان طیف چپ، در ادامه به سخنرانی پرداخت و گفت: «ما باید با مقاومتان نشان دهیم که دانشگاه را نمی توانند تبدیل به پادگان کنند و سکوت گورستانی در آن حاکم کنند. چرا که دانشگاه آخرین سنگر آزادی است. دانشجویانی که برای آزادی مبارزه کرده اند و الان در بند هستند برای ما هیچ فرقی نمی کنند. برای ما بهروز کریمی زاده با علی عزیزی، مهدی گرایلو با علی نیکونسبتی فرقی ندارند. به کوری چشم حاکمیت دانشگاه هم لیبرال دارد، هم چپ و هم ناسیونالیست. ما جامعه ای می خواهیم که در آن زندان و سرکوب نباشد و آزادی سیاسی باشد». دانشجویان شعار دادند «دانشجوی زندانی آزاد باید گردند». مجری مراسم همچنین از ابولفضل جهاندار، سعید درخشندی که ۱۶ ماه است به اتهام توهین به رئیس جمهور و اقدام علیه امنیت ملی در بازداشت به سر می برند یاد کرد. وی همچنین یاد عزت ابراهیم نژاد و اکبر محمدی را گرامی داشت.



سلمان سیما، از دانشجویان دانشگاه آزاد، سخنرانی بعدی این تریبون آزاد بود. سیما در ابتدا یاد پروانه اسکندری، که اولین مراسم ۱۶ آذر را در دانشگاه تهران، برگزار کرد یاد کرد. این دانشجو سپس از دانشجویان در بند دانشگاه آزاد، یاسر گلی، الناز جمشیدی و مهدی نوری، هادی شفیع و… یاد کرد و افزود: «امروز ما صدای پای فاشیسم را نمی شنویم، بلکه آن را به چشم می بینیم. امروز دست فاشیسم از آستین دین بیرون آمده است. امروز چکمه پوشان فاشیست را می بینیم که پایشان را بر گلوی ما گذارده اند، اما آن ها کور خوانده اند. در این بین شدیدترین سرکوب ها نصیب دانشگاه می شود». سلمان سیما سپس از خواستار استقلال واقعی جنبش دانشجویی شد و گفت: «شارلاتانیزم سیاسی شاخ و دم ندارد و نباید فریب احزابی که می خواهند از آب گل آلود ماهی بگیرند را بخوریم».



در پایان این مراسم سجاد ویس مرادی، عضو شورای مرکزی انجمن اسلامی امیرکبیر، بیانیه این انجمن را در خصوص روز دانشجو را قرائت کرد و علی وفقی، عضو شورای مرکزی دفتر تحکیم وحدت، بیانیه دفتر تحکیم را به همین مناسبت قرائت کرد. متن این دو بیانیه به صورت جداگانه در خبرنامه امیرکبیر آمده است.



پس از پایان تریبون آزاد دانشجویان تجمع کننده با سر دادن شعار «مرگ بر دیکتاتور» به سمت سردر اصلی دانشگاه تهران حرکت کردند. دانشجویان پس از رسیدن مقابل سر در شعار می دادند «مردم چرا نشستین، ایران شده فلسطین»، «دانشجوی سیاسی آزاد باید گردد». در حالی که جمعیت حاضر در دانشگاه تهران توجه عابرینی که از پیاده روهای خیابان انقلاب عبور می کردند را به خود جلب کرده بود و مردم در خیابان به تماشای تجمع دانشجویان پرداخته بودند، اتوبوس هایی که از قبل به همن خاطر در حاشیه خیابان انقلاب پارک شده بود، به مقابل محل تجمع دانشجویان منتقل شدند و مردم در خیابان توسط پلیس متفرق شدند.



دانشجویان تجمع کننده سپس با سر دادن شعار «دانشجوی با غیرت، حمایت حمایت»، «دانشجو می میرد، ذلت نمی پذیرد»، «محمود احمدی نژاد عامل تبعیض و فساد»، « مرگ بر این دولت مردم فریب»، «برابری عدالت حق مسلم ماست»، «مرگ بر دیکتاتور» و… بار دیگر به سمت دانشکده فنی حرکت کردند و در آن جا به تجمع «دانشگاه، آخرین سنگر آزادی» پایان دادند.



پس از اتمام تجمع شنیده شد که ۵ نفر از دانشجویان دانشگاه علامه هنگام خروج از دانشگاه تهران توسط نیروهای امنیتی بازداشت شده اند. گفته می شود علیرضا موسوی و سعید رحمانی در جمع دانشجویان بازداشت شده هستند. همچنین صبح امروز روشنک غیاثیان و مجتبی باستانی، از دانشجویان دانشکده امور اقتصادی، و میلاد عزیزی، دانشجوی دانشکده ادبیات دانشگاه تهران، توسط حراست دانشگاه تهران دستگیر شدند که از سرنوشت این دانشجویان نیز خبری در نیست. پس از اتمام تریبون خبر رسید علی نیکونسبتی، مسئول روابط عمومی دفتر تحکیم وحدت، با قرار کفالت از زندان آزاد شده است.

بیانیه دانشجویان لیبرال دانشگاههای تهران در محکومیت بازداشت دانشجویان طیف چپ

بیانیه دانشجویان لیبرال دانشگاههای تهران در محکومیت بازداشت دانشجویان طیف چپ
پنج‌شنبه، 15 آذر 1386
هر کس حق آزادی عقیده وبیان دارد و حق مزبورشامل آن است که از داشتن عقاید خود بیم و اضطرابی نداشته باشد و در کسب اطلاعات و افکار و در اخذ و انتشار آن ، به تمام وسایل ممکن و بدون ملاحظات مرزی، آزاد باشد
ماده ی 19 اعلامیه ی جهانی حقوق بشر
هر شخصی حق دارد از آزادی تشكيل اجتماعات، مجامع و انجمن‌های مسالمت آميز بهره مند گردد.
ماده ی 20 اعلامیه ی جهانی حقوق بشر
هيچ‌ كس‌ را نمي‌توان‌ به‌ مناسبت‌ عقايدش‌ مورد مزاحمت‌ و اخافه‌ قرار داد.هر كس‌ حق‌ آزادي‌ بيان‌ دارد. اين‌ حق‌ شامل‌ آزادي‌ تفحص‌ و تحصيل‌ و اشاعه‌ اطلاعات‌ و افكار از هر قبيل‌ بدون‌ توجه‌ به‌ سر حدات‌ خواه‌ شفاهاً يا به‌ صورت‌ نوشته‌ يا چاپ‌ يا به‌ صورت‌ هنري‌ يا بهر وسيله‌ ديگر بانتخاب‌ خود مي‌باشد.
بخشی از ماد ه ی 19 میثاق حقوق مدنی و سیاسی
تفتیش عقاید ممنوع است و هیچ‌کس را نمی‌توان به صرف داشتن عقیده‏ای مورد تعرض و موُاخذه قرار دارد
اصل 23 قانون اساسی
روزهای اخیر برای فعالین دانشجویی و سیاسی کشور روزهای تلخی بودند. بازداشت گسترده ی دانشجویان و فعالین چپگرا که آمار آنها در برخی گزارشها تا بیش از 20 تن ذکر شده، تداوم بازداشت دانشجویان پلی تکنیک و دو عضو شورای مرکزی دفتر تحکیم وحدت، ادامه ی فشار بر فغالین جنبش زنان و بازداشت خانم جلوه جواهری و تکرار دوباره ی نقض حقوق بشر در کردستان و آذربایجان، چشم اندازی نامطبوع از نقض حقوق بشر را در مقابل دیدگان قرار داده است.
دانشجویان لیبرال دانشگاههای تهران، با اعلام اعتقاد قلبی خود به مفاد اعلامیه ی جهانی حقوق بشر و تلاش در جهت تحقق آن، لازم می دانند برخوردهای صورت گرفته ی اخیر با فعالین دانشجویی، کارگری، صنفی و مدنی را تقبیح کرده و لزوم رعایت حقوق کلیه ی فعالین مدنی- سیاسی با هر گرایش فکری و عقیدتی را یاد آور شوند.
ما خصوصا نسبت به سرنوشت دانشجویان چپگرای بازداشت شده، شدیدا ابراز نگرانی می کنیم و از تمامی مجامع حقوق بشری در داخل و خارج از کشور استدعا می کنیم با حساسیتی ویژه پیگیر سرنوشت این دانشجویان باشند و برای آزادی آنها بکوشند. ما عموم فعالین سیاسی را نیز به حساسیت نسبت به سرنوشت این افراد دعوت می کنیم و هر گونه بی توجهی نسبت به حقوق انسانی این بازداشت شدگان را غیر قابل توجیه می دانیم، نباید گذاشت خطای بی توجهی به حقوق بشر بار دیگر انگونه که در دهه ی 60 اتفاق افتاد دوباره تکرار شود.
ما ضمن اعلام مرزبندی خدشه ناپذیر فکری و سیاسی با دانشجویان چپگرا و به رغم انتقادات شدیدی که نسبت به نوع و روش فعالیت سیاسی دانشجویان چپگرا داریم، دفاع از حقوق انسانی آنها، انگونه که در اعلامیه ی جهانی حقوق بشر مندرج است را وظیفه ی تخطی ناپذیر خود می دانیم.
ما بار دیگر نومیدانه حاکمیت را به رعایت موازین حقوق بشر (خصوصا مواد 19 و 20 اعلامیه) در مواجهه با فعالین سیاسی و دانشجویی فرا می خوانیم. ما به جد معتقدیم آزادی بیان، عقیده و فعالیت مسالمت آمیز سیاسی می بایست برای تمامی گرایشهای فکری و سیاسی، در محیطی دموکراتیک وجود داشته باشد و از همین منظر برخورد با فعالین چپگرا را محکوم نموده و خواستار آزادی هر چه سریعتر آنها هستیم.

دانشجویان لیبرال دانشگاههای تهران

بزرگداشت 16 آذر، روز ملي دانشجو / جبهه ملی ایران

بنام خداوند جان و خرد
بزرگداشت 16 آذر، روز ملي دانشجو

جبهه ملی ایران سالروز شانزدهم آذر 1332، روزی که مبارزه دانشجویی علیه استبداد و فساد سیاسی در ایران آغاز شد، را گرامی میدارد. در روز پانزدهم آذر پس از کودتای 28 مرداد، دانشجویان به محاکمه دکتر محمد مصدق، نخست وزیر ملی و محبوبشان به اعتراض پرداختند. در روز شانزدهم، کماندوهای نظامی به دانشگاه حمله کرده چندین دانشجو را زخمی و سه دانشجوی دانشکده فنی: احمد قندچی، مصطفی بزرگ نیا و مهدی شریعت رضوی را به شهادت رساندند.
دانشگاه همیشه پیشرو اعتراضات مدنی و دموکراسی خواهی بوده، و اکنون بيش از نيم قرن است که دانشجويان آزاديخواه ايران دلاورانه عليه خودكامگي، انحصارگري، و فساد دولتي در مبارزه هستند. ولی در همه این سالها، هیچگاه مبارزه علیه خودکامگی و خفقان مهمتر، حیاتی تر و به تناسب خطرناکتر از امروز نبوده است.
دانشگاه که جايگاه فرهيختگان و انديشمندان و دانش آموزی است، اکنون محل فعالیت های مکتبی شده و به علت پاکسازی های گسترده و بازنشستگی های اجباری استادان باتجربه، فرهیخته، و دانشمند، افت شدید كيفي مديريتی و علمي پیدا کرده است. محیط دانشجویی نیز به علت احضار، اخراج و تعليق دانشجويان فعال و آگاه، جلوگیری از فعاليت‌ نهادها و نشريه هاي مستقل دانشجويي، از پويايي افتاده و كيفيت آموزشي به شدت سقوط کرده است. افزون بر این، زندانی شدن ها، کشته شدن ها و فوت های مشکوک دانشجویان همگی حاکی از آن است که حکومت ستیزگری خود را با دانش و پیشرفت علمی در کشور آشکار ساخته است.
جبهه ملی ایران نگرانی شدید خود را از شرایط حاکم شده بر دانشگاهها اعلام می کند و پيامد آن را براي كشور بسیار خطرناک می داند و هشدار مي دهد که:
اقدامات پادگانی و یکسونگری در دانشگاهها هرچند کیفیت آموزش را آسیب جبران ناپذیری خواهد زد، ولی هرگز جوشش و اعتراضات جامعه دانشجویی را خاموش نخواهد کرد. تجربه هاي تاريخي آذر 32، بهمن 40، آبان 57 ، تير 78 و انقلاب فرهنگي، ثابت کرده اند كه نه‌تنها سركوب و خشونت تا كنون نتوانسته به خاموشي جامعه دانشگاهي بيانجامد، بلكه هميشه ‌روسياهي را براي استبدادگران به ارمغان آورده و بردامنه نفوذ و تأثير دانشگاه در جامعه افزوده است.
فشارها و دخالتهاي ايدئولوژيك حکومت در دانشگاهها و مراکز آموزش عالی، افزون بر غيراخلاقي وغیر ديني بودن، غیرقانونی نیز می باشد و محكوم به شکست است. این اقدامات نه تنها از شكوفا شدن استعدادها و باروري دانشگاه جلوگیری می کند، در شرايطي كه كشور با توجه به فرار مستمر مغزها در طی سه دهه گذشته بيش از همیشه نيازمند برخورداري از نيروي انساني دانا و توانا است، آينده سازندگی در كشور را با ترديد و ابهام روبرو ساخته، آسيبهاي جبران ناپذيري بر جامعه علمي كشور تحميل خواهد كرد.
جبهه ملی ایران، ضمن ابراز نگراني شدید ازپيامدهاي رفتارحکومت براي آينده كشور ودر اعتراض به رفتارغيراخلاقي، غيرقانوني و غیردینی حکومت دردانشگاهها،‌ خواستار پایان دادن به این اعمال وسپردن امور دانشگاهها به دست دانشگاهیان می باشد. ما به حکومت هشدار مي‌دهيم كه واپس نگري و خودمحوری و دخالت در امور آموزش عالی، چنان زيانهایی برای کشور و بدنامي برای خود آنها فراهم خواهد ساخت که در تاریخ ایران بی سابقه خواهد بود. ما همچنین خواستار آزاد کردن بی قید و شرط همه دانشجويان زنداني، لغو همه حکم های ستمگرانه علیه دانشجویان و رفع فشارهای امنيتی در محيط های آموزشی هستیم.

جبهه ملی ایران
16 آذر 1386

روزدانشجو وجنبش دانشجويي / محمد مسعودسلامتی

چرا 16 آذر براي جنبش دانشجويي مهم است . آيا اهميت اين روزتنها از آن روست كه بگوييم نماد و پرچمي است براي جنبش دانشجويي ، براي اينكه بگوييم دانشگاه زنده است . دانشگاه معترض است . دانشگاه بيدار است... البته اينها همه هست اما تنها اين نيست . شايد يك وجه مهم اين روزآن باشد كه فرصتي است براي بازنگري دررويكردهاي جنبش ونتايج آن ، براي بررسي روند سال به سال اين جنبش و يافتن نقاط فتور و استحكام آن ؛ براي بروزكردن تحليل ها و نگرش هامان تا با جان بخشيدن به آرزوهاي خشكيده دردامن تاريخ وبرگزيدن راهبردها وتاكتيك هاي كارآمد تربسترمناسبي به منظورتحقق آن آمال مهيا سازيم.
پرواضح است كه هيچ گروه و جرياني قادر نيست به تنهايي براين مهم فايق آيد، پس بياييم به تعامل يافته هاي ذهني و عيني خود بپردازيم شايد به مقصود نايل شويم.
اگر درنظرآوريم كه عامل فرادستي جنبش دانشجويي نسبت به ساير جنبش هاي اجتماعي درسه مولفه نهفته است:
نخست دستمايه تحليلي آن كه مبتني برنشستن برجايگاه دانش وعلوم روزاست.
دوم نوع جامعه نگري آن كه برخاسته ازورود ناب به عرصه اجتماع بدون لحاظ منافع و تعلقات شخصي مادي است.
سوم تلفيق عمل آگاهانه (پراكسيس ) ونگاه فرابخشي آن به طبقات اجتماعي است.
اين شاخصه ها چنين امكاني را مهيا مي كند تا جنبش دانشجويي يك كارويژه مهم « جنبش» هاي اجتماعي را به ميزان رضايت بخشي بتواند ايفا نمايد.شايد درك همين موضوع از سوي بخشي ازسياستگزاران حاكميت است كه آنانرا واداشت تا دست از سردانشگاه برندارند. آنان برغم بسياري از كج فهمي ها اين موضوع را بخوبي دريافته اند آن پتانسيلي كه بتواند بررشد وتحول فرهنگي جامعه تاثيرگذار باشد دانشگاه است. لذا سعي نموده اند با اجراي سناريوهايي نظيرانقلاب فرهنگي اول و دوم اين مركززايش فكرو فرهنگ را ناكارآمد وازانرژي متراكم خود تهي سازند.
ازسوي ديگر جنبش دانشجويي براي يافتن الگوي عمل مناسب تلاش هاي بسياري راپشت سرنهاد. مروربرتاريخچه جنبش دانشجويي مبين آن است كه درهربازه زماني اين جنبش به منظور نيل به آرمان هاي خود برشعارونيزبرعهده گرفتن نقشي خاص همت گماشته است.
روزگاري با ايفاي نقش اقماري برمحور احزاب فعال كشور ، زماني با گام نهادن در فعاليت فرهنگي درقالب اردوهاي فرهنگي ، زماني با پررنگ كردن فعاليت سياسي و ظاهر شدن در كسوت يك حزب تمام عيار(با نوآوري درساخت تشكيلاتي و افزودن دانش آموختگان به دانشجويان) وارايه ليست اختصاصي در انتخابات مجلس، روزي با شعارهاي ساختارشكن ، دوره اي ديگربا فاصله گرفتن ازسياست و برعهده گرفتن نقش ديده باني مدني ، روزي با طرح شعارهاي صنفي و محصور شدن به محوطه خوابگاه ودانشگاه ، زماني با طرح اتحاد صنفي – سياسي وروي آوري به تشكيل جبهه اي متحد از تشكل هاي دانشجويي و دوره اي ديگر پي گيري همان شعارواين بار درقالب پارلمان دانشجويي ... اما به رغم افت و خيزهايي كه گاه ملهم از اتخاذ تاكتيك ها و روي كردهاي خاص دامنگير اين جنبش شده والبته در ارزيابي منصفانه درهررويكردي دستاوردهايي نيز براي اين جنبش ببارآورده اما هنوز جاي دارد تا اين جنبش براي يافتن راهبرد وتاكتيك هاي راهگشا و كارآمدتري انديشه كند.
پيش ازپرداختن به اين رويكرد ممكن است اين پرسش به اذهان متبادرگردد كه آيا افت وخيزهاي گذشته رابايست به مثابه شكست جنبش و خط پايان برتلاش هاي بيهوده تلقي نمود. پرواضح است كه هرحركتي درمسيرخود شكست ها وناكامي هايي را تجربه خواهد كرد اما اگرشكست راپايان مسيرتلقي كنيم هرگزشاهد شكوفايي انديشه ها و ظهورافكارو آراء جديد نمي شديم بلكه ازاين منظربايد نگريست كه مسيرطي شده همان چراغي است كه راهنماي عمل آينده است.
با توجه به شاخصه هاي برشمرده شده جنبش دانشجويي ونظربه نياز امروز جامعه شايد گام نهادن در مسيرفرهنگ سازي ودموكراسي اولويتي است كه لازمه تعمق وتامل باشد.
نظر به ميزان هزينه و حضورجنبش دانشجويي در عرصه مطالبات اجتماعي با تاكيد براينكه لازمه هردستاوردي پرداخت هزينه آن است اما آيا نمي بايست پاسخ قانع كننده اي به سكوت و سكون جامعه دربرابرآن داشته باشيم.چگونه است كه پرپرشدن فرزندان اين ملت درزندان ها وبيدادگاه ها واكنش مناسبي از سوي مردم برنمي انگيزد.چراسوگ يك سياوش حماسه درتاريخ مان مي سازد ووجود دهها وصدها سياوش زمان آه ازنهاد اين جامعه برنمي آورد.
اگر مهم ترين كارويژه جنبش ها و تمايزآن با احزاب را تاثيرگذاري برساحت اجتماعي به جاي ساحت سياسي بدانيم و اگرجنبش دانشجويي سزاوارترين جنبش دردگرگون سازي و بسترسازي به منظورتغييرات اجتماعي باشد. پس آيا دليل ناكامي اين جنبش دربيداري وحركت و بلكه عمق يافتن دربطن لايه هاي اجتماعي ناشي از بنياد فكري وفرهنگي جامعه نيست.
به نظرمي رسد جامعه اي كه با انگاره هاي سنتي و ماقبل مدرن به ارزيابي رويدادها و امورخود مي پردازد. هرگزقادر به درك مناسب وصحيح ازآنچه رخ مي دهد نخواهد بود. پس قدم نخست مي بايست تلاش براي تغيير اين باورها باشد . اكنون كه بنا به علل وعوامل مختلف مراكزدانشگاهي تا قلب بخش ها و مناطق شهري وروستايي امتداد يافته ازهمين ويژگي بايست درراستاي منافع اجتماعي بهره جست.
اگرهردانشگاه به مركز نشر فرهنگ دموكراسي تبديل شود اگرجنبش دانشجويي يكي ازسمت گيري هاي خود را هدف قراردادن خرافه ها و باورهاي غلط قراردهد شايد بتوان حتي درميان مدت آثاري ازنوسازي فرهنگي را مشاهده كرد. امروز جمهوري اسلامي با انحصارابزارهاي حاكميتي وامكانات رسانه اي وبه جان خريدن بي آبرويي حذف وسانسورمطبوعات ، كتب،فيلم وسينما ومسدود ساختن تارنماهاي اينترنتي وحتي حساسيت نشان دادن برارسال پيام هاي كوتاه تلفن هاي همراه و باغوغاي انقلاب فرهنگي دوم دردانشگاه درصدد خشكاندن چشمه هاي فرهنگي وممانعت ازجوشش اين رشد وبلوغ فرهنگي جامعه است. جنبش دانشجويي با هدف تعميق بخشيدن به فرهنگ دموكراسي مي تواند هم خود را دراين رويارويي تازه دربرملا سازي اين تخريب فرهنگي صرف نموده وازاين فرصت درآشكارسازي زواياي خرافات وجهلي كه مانع ازانديشه آزاد و زمينگيرشدن توده هاست بهره برداري نمايد. سزاواراست همانگونه كه دانشجويان با ايستادگي و قد برافراشتن درسنگرآزادي روزدانشجورا ارج نهاده وبه رغم همه تهديد هاي امنيتي درامتداد طوماربلند مجاهدان راه آزادي نام خود را به ثبت مي رسانند.براين بعد ازاهميت روزدانشجو نيزاهتمام لازم بورزند.

http://rozane1.blogspot.com/

دیدار با نماینده سازمان ملل / کارزارآزادی مهندس طبرزدی

امروز سه شنبه نماینده کارزار آزادی مهندس طبرزدی طی هماهنگی های به عمل آمده با یکی از نمایندگان سازمان ملل در تهران دیدار داشت. این ملاقات 45 دقیقه به طول انجامید و مبحث اصلی مذاکرات بازداشت مهندس حشمت الله طبرزدی بود.
وی با اعلام وضعیت مهندس حشمت طبرزدی در زندان به نمایندگان سازمان ملل اعلام کرد نقض حقوق بشر در جمهوری اسلامی به طور مداوم در جریان است و سازمان ملل اقدامیاساسی برای جلوگیری از آن انجام نمی دهد .
وی در این دیدار خواهان آن شد بازرسی مختص بررسی وضعیت حقوق بشر ایران در شورای حقوق بشر سازمان ملل حضور داشته باشد تا بتواند گزارشات دقیق وضعیت حقوق بشر را به این سازمان ارائه کند.
نماینده کارزار آزادی مهندس طبرزدی علاوه بر این افزود سه دانشجوی در بند دانشگاه پلی تکنیک همچنان پس از شکنجه های شدید روحی و جسمی در زندان هستند و چندی پیش مورد ضرب و شتم مسئولین زندان قرار گرفته اند . وی گزارش مشروحی از بازداشت های اخیر دانشجویان ارائه کرد و افزود در بسیاری از شهرستان های ایران دانشجویان و فعالین سیاسی و حقوق بشری پس از بازداشت در مکان های نامعلوم تحت شکنجه های شدید قرار می گیرند و این موضوع پس از آزادی این افراد فاش می شود .
وی همچنین نسبت به وضعیت فعالین کارگری در بند ابراز نگرانی کرد و افزود شرایط جسمی منصور اسانلو به گونه ای نیست که توان تحمل شرایط سخت زندان را داشته باشد علاوه بر این آقای محمود صالحی از فعالین کارگری استان کردستان در شرایطی در زندان نگهداری می شود که پزشکان زندان وضعیت وی را وخیم توصیف کرده اند
علاوه بر این در این ملاقات به سرکوب گسترده فعالین جنبش زنان نیز اشاره شد.
نماینده کارزار آزادی مهندس حشمت الله طبرزدی در این دیدار با ارائه نامه ای به نمایندگان این سازمان خواهان آن شد که دبیر کل این سازمان جناب آقای بان کی مون به ایران سفر کنند و از نزدیک از زندان های ایران و به خصوص بند های سیاسی دیدار داشته باشند. نماینده کارزار آزادی مهندس طبرزدی در آخر از نمایندگان سازمان ملل خواست با رایزنی با حکومت تهران موجبات آزادی مهندس طبرزدی را فراهم کند که این خواسته با قول مساعد نمایندگان سازمان ملل همراه شد
کارزار آزادی مهندس حشمت الله طبرزدی اعلام می کند از تجمع دانشجویی 16 آذر ماه به مناسب روز پر شکوه دانشجو حمایت کرده و ازگروه های شرکت کننده در این تجمع می خواهد فریاد آزادی مهندس طبرزدی را در این مراسم به گوش مسئولین قوه قضاییه و وزارت اطلاعات برسانند. کارزار آزادی مهندس حشمت الله طبرزدی از تمامی فعالین حقوق بشری در ایران دعوت میکند در این مراسم شرکت و به پایمال شدن حقوق زندانی مظلوم حشمت الله طبرزدی اعتراض کنند
در ضمن بنا بر اخبار رسیده وکیل مدافع جدیدی وکالت مهندس طبرزدی را به عهده خواهند گرفت
12/04/2007
چهارم دسامبر دو هزار وهفت