خبرگزاري جبهه متحد دانشجويي
به گزارش فعالا ن حقوق بشر در ايران كيوان رفيعي پس از17 ماه بازداشت تحت نظر وزارت اطلاعات و به رغم اتمام محكوميت قضايي همچنان دريند است .
اين گزارش حاكي است با وجود حکم 15 ماه حبس به اتهام اقدام علیه امنیت از طریق تبلیغ علیه نظام و اخلال در نظم عمومی كه در تاریخ دوشنبه 21/8/86 در شعبه 13 دادگاه انقلاب به وي ابلاغ شد، شعبه 6 اجرای احکام آزادی کیوان رفیعی را منوط به صلاح دید وزارت اطلاعات عنوان کرده است .
براساس اين گزارش حکم یک سال تعلیقی وي که به همراه بهروز جاوید تهرانی بازداشت شده بود طبق صلاح دید دادگاه اجرا نمی شود و نگهداری كيوان رفيعي در زندان غیر قانونی است .
مجموعه فعالان حقوق بشر در ایران با اعلام اين خبر مي افزايد: ضمن ابراز تاسف و اعتراض شدید به روند غیر قانونی پرونده این فعال حقوق بشری و نگهداری وی در زندان در حالی که نامبرده زندانی تلقی نمی گردد خواهان آزادی فوری و بی قید و شرط دبیر مجموعه فعالان حقوق بشر در ایران می باشیم
گفتني است با توجه به اينكه حشمت اله طبرزدي دبيركل جبهه دمكراتيك ايران نيز پس از اتمام محكوميت قضايي و بدون محكوميت جديد به زندان اوين بازگردانده شده به نظرمي رسد اين امربه صورت يك روند عادي در آمده كه درحاكميت كنوني حتي صورت ظا هر استقلال قوه قضايي از قواي اجرايي
Saturday, November 17, 2007
Thursday, November 15, 2007
ریشه اینهمه بی تفاوتی مردم کجاست؟ /بیژن صف سری
بیادم هست سال ها قبل، پیش از آنکه به تب انقلاب گرفتار شویم، روی جلد یکی از شمارگان مجله "توفیق " که از نشریات پر فروش طنز و فکاهی آن دوران بود، کاریکاتوری از" کاکا توفیق" سمبل طنز آن روزگاران، منتشر شده بود که با زدن چوب حراج به ظرف گرانقیمتی فریاد می کشید، حراج ... جراج ، همه چیز حراج است ، شرف ...ناموس ... وطن ...و...
آن روز ها که هنوز جوان بودم و غافل از سرد و گرم روزگار، آن تصویر فکاهی جز از منظر طنز برایم مفهومی نداشت، اما امروز در شرایطی که جز غم نان نیست، گویی بی تفاوتی در میان مردم این کهنه دیارهم همچون عارضه لاعلاج ، اپیدمی شده است، تا بدانجا که حتی با افزایش روزافزون تورم و گرانی ها و ایضا تحریم های ریز و درشت و خطر حمله بیگانگان به مام وطن، که هر روز از گوشه و کنار جهان و یا از زبان برخی از مسئولین کشور هم شنیده می شود، ذره ای از این بی تفاوتی ملت کم نمی گردد، و در چنین حال و روزی است که با بیاد آوردن تصویر روی جلد آن مجله فکاهی پیام "کا کا توفیق "، برایم معنا و مفهوم دیگری می یابد .
شاید چرایی این بی تفاوت شدن را باید در نکته عارفانی جستجو کرد که آن شاعر تازه از دست رفته "قیصر امینپور" گفته است :
وقتی جهان از ریشه جهنم
و آدم
از عدم
و سعی ،
از ریشه های یاس می آید
وقتی که یک تفاوت ساده
در حرف،
کفتار را، به کفتر،
تبدیل می کند
باید به بی تفاوتی واژه ها
و واژه های بی طرفی
مثل نان، دل بست
نان را
از هر طرف که بخوانی
نان است.
آن روز ها که هنوز جوان بودم و غافل از سرد و گرم روزگار، آن تصویر فکاهی جز از منظر طنز برایم مفهومی نداشت، اما امروز در شرایطی که جز غم نان نیست، گویی بی تفاوتی در میان مردم این کهنه دیارهم همچون عارضه لاعلاج ، اپیدمی شده است، تا بدانجا که حتی با افزایش روزافزون تورم و گرانی ها و ایضا تحریم های ریز و درشت و خطر حمله بیگانگان به مام وطن، که هر روز از گوشه و کنار جهان و یا از زبان برخی از مسئولین کشور هم شنیده می شود، ذره ای از این بی تفاوتی ملت کم نمی گردد، و در چنین حال و روزی است که با بیاد آوردن تصویر روی جلد آن مجله فکاهی پیام "کا کا توفیق "، برایم معنا و مفهوم دیگری می یابد .
شاید چرایی این بی تفاوت شدن را باید در نکته عارفانی جستجو کرد که آن شاعر تازه از دست رفته "قیصر امینپور" گفته است :
وقتی جهان از ریشه جهنم
و آدم
از عدم
و سعی ،
از ریشه های یاس می آید
وقتی که یک تفاوت ساده
در حرف،
کفتار را، به کفتر،
تبدیل می کند
باید به بی تفاوتی واژه ها
و واژه های بی طرفی
مثل نان، دل بست
نان را
از هر طرف که بخوانی
نان است.
بازداشت طبرزدي وپرسش ازاپوزيسيون خاموش
هر بار كه حكايت ديگرباربازداشت مهندس طبرزدي ره توشه كاروان خبر مي گردد اين تلنگر استفهام برانگيز نوازشگر اذهان است كه اگر هموندان و همراهان جبهه دمكراتيك ايران ويا جبهه متحد دانشجويي از مبارزات طبرزدي و اهداف اين مبارزه حمايت مي كنندهيچ پديده بديع و غيرقابل پيش بيني رخ نداده است وامري است قابل انتظار اما پرسش آنجاست كه افراد و جرياناتي كه همبستگي و هماهنگي در اهداف مشترك را پي مي جويند يا دست كم سرلوحه شعارهاي خود قرار مي دهند آنگاه كه دراين مسير كم سو يا بي فروغ ظاهر مي شوند آيا برخلاف باورها و معيارهاي خود گام بر نمي دارند؟
اگر برآيند بخشي از آسيب شناسي اپوزيسيون جمهوري اسلامي ايران بدرستي نا ظر بر اين امر باشد كه فاقد رهبري (خواه فردي يا جمعي) است. تدبير اين كاستي درگرو آن نيست كه افراد يا جريان ها و احزاب با توصيه و توصيف ذهني ويا خواهش و دست به دامن شدن درصدد رهبر سازي باشند . در واقع اين مهم پروسه اي است كه تنها در جريان عمل به هويت يابي عيني نايل خواهد شد. ازديگر سو لحاظ اين مولفه نيز طبيعي است كه احزاب ، گروهها و جريانات سياسي آنجابه مرزبندي و بازشناسي از يكديگر نايل گردند كه قادرباشند ازمشي ، باورها واهداف خاص خود پيروي كنند اما بطور قطع نيروها و جريان هايي كه در امر مبارزه تنها خود را مي بينند و در فرصت هاي مغتنم از كنشگري مناسب و تاثير گذار در مقاطعي كه نيازبه واكنش و تعامل مثبت است بازمي مانند به طور طبيعي در جايگاهي كه شايسته وسعت نظراست قرارنخواهند گرفت.
اينكه حاكميت مترصد آن باشد از هر روندي كه غايت آن به پيدايي آلترناتيو ياري رساند ممانعت بعمل آورد امري شگفت آور نيست ضمن آنكه تشخيص اينگونه رويكردها هم دشوارنيست اما اينكه اپوزيسيون نسبت به درس ها ي پياپي سال هاي برباد رفته بي اعتنا گردد و با تنيدن در تارتنگ نظري باز هم داعيه دار پويش درمسير گره گشايي گره سياسي ايران باشد عجيب است.
بي ترديد موارد نقض حقوق انسان ها در كشور ما ن به مرتبه اي از شيوع و وفور رسيده كه حتي شمارش آن در عرصه هاي مختلف براي هر آنكه خواهان وقوف به مرزهاي اين پهنه مرارت انگيز باشد خالي از اشكال و دشواري نخواهد بود اما آيا در انبوه اين عرصه هاي پرتعب نقاط روشن و قابل اتكا يافت نمي شود كه اجماع نيروهاي سياسي اپوزيسيون را موجب شود. آيا نقطه اي وجود ندارد كه با حربه توانمند همبستگي بتوان بر آن بنيادي را ساز كرد و گام ها بعدي را برآن استوار ساخت .
شايد بازداشت طبرزدي را بتوان يكي ازآن نقاط برشمرد . حمايت ازآزادي طبرزدي آن هم دربرهه اي كه شتاب زدگي رژيم در اين مرحله از بازداشت وي موجب شد تا ظواهر امرنيز مراعات نشده و به رغم مستندات موجود درزندان اوين كه حاكي ازآن است دوره حبس و محكوميت وي به پايان رسيده درشيوه اي كه مقررات ناقص حاكم بر كشور نيز نافي آن است ومبين حركتي غيرقانوني است بدون طرح اتهام جديد و محكوميت تازه و بي هيچ توضيح مراجع رسمي حكومت اورا به زندان بازگردانده اند.آيا اين همان حركت اشتباه نيست كه بايد بخوبي ازآن بهره جست.
به نظر مي رسد اين فرصت مغتنمي است براي تمهيد كارزاري گسترده. گرچه درداخل وخارج همواره روزنه هايي فرا راه جويندگان اين عرصه هاقابل يافتن است و البته انتظار از آن بخش اپوزيسيون كه آزادي عمل بيشتري دارند نيزافزونتراست. آيا درايتي درما هست تا اين تهديد را به فرصت بدل سازيم.
محمد مسعود سلامتي
http://rozane1.blogspot.com
اگر برآيند بخشي از آسيب شناسي اپوزيسيون جمهوري اسلامي ايران بدرستي نا ظر بر اين امر باشد كه فاقد رهبري (خواه فردي يا جمعي) است. تدبير اين كاستي درگرو آن نيست كه افراد يا جريان ها و احزاب با توصيه و توصيف ذهني ويا خواهش و دست به دامن شدن درصدد رهبر سازي باشند . در واقع اين مهم پروسه اي است كه تنها در جريان عمل به هويت يابي عيني نايل خواهد شد. ازديگر سو لحاظ اين مولفه نيز طبيعي است كه احزاب ، گروهها و جريانات سياسي آنجابه مرزبندي و بازشناسي از يكديگر نايل گردند كه قادرباشند ازمشي ، باورها واهداف خاص خود پيروي كنند اما بطور قطع نيروها و جريان هايي كه در امر مبارزه تنها خود را مي بينند و در فرصت هاي مغتنم از كنشگري مناسب و تاثير گذار در مقاطعي كه نيازبه واكنش و تعامل مثبت است بازمي مانند به طور طبيعي در جايگاهي كه شايسته وسعت نظراست قرارنخواهند گرفت.
اينكه حاكميت مترصد آن باشد از هر روندي كه غايت آن به پيدايي آلترناتيو ياري رساند ممانعت بعمل آورد امري شگفت آور نيست ضمن آنكه تشخيص اينگونه رويكردها هم دشوارنيست اما اينكه اپوزيسيون نسبت به درس ها ي پياپي سال هاي برباد رفته بي اعتنا گردد و با تنيدن در تارتنگ نظري باز هم داعيه دار پويش درمسير گره گشايي گره سياسي ايران باشد عجيب است.
بي ترديد موارد نقض حقوق انسان ها در كشور ما ن به مرتبه اي از شيوع و وفور رسيده كه حتي شمارش آن در عرصه هاي مختلف براي هر آنكه خواهان وقوف به مرزهاي اين پهنه مرارت انگيز باشد خالي از اشكال و دشواري نخواهد بود اما آيا در انبوه اين عرصه هاي پرتعب نقاط روشن و قابل اتكا يافت نمي شود كه اجماع نيروهاي سياسي اپوزيسيون را موجب شود. آيا نقطه اي وجود ندارد كه با حربه توانمند همبستگي بتوان بر آن بنيادي را ساز كرد و گام ها بعدي را برآن استوار ساخت .
شايد بازداشت طبرزدي را بتوان يكي ازآن نقاط برشمرد . حمايت ازآزادي طبرزدي آن هم دربرهه اي كه شتاب زدگي رژيم در اين مرحله از بازداشت وي موجب شد تا ظواهر امرنيز مراعات نشده و به رغم مستندات موجود درزندان اوين كه حاكي ازآن است دوره حبس و محكوميت وي به پايان رسيده درشيوه اي كه مقررات ناقص حاكم بر كشور نيز نافي آن است ومبين حركتي غيرقانوني است بدون طرح اتهام جديد و محكوميت تازه و بي هيچ توضيح مراجع رسمي حكومت اورا به زندان بازگردانده اند.آيا اين همان حركت اشتباه نيست كه بايد بخوبي ازآن بهره جست.
به نظر مي رسد اين فرصت مغتنمي است براي تمهيد كارزاري گسترده. گرچه درداخل وخارج همواره روزنه هايي فرا راه جويندگان اين عرصه هاقابل يافتن است و البته انتظار از آن بخش اپوزيسيون كه آزادي عمل بيشتري دارند نيزافزونتراست. آيا درايتي درما هست تا اين تهديد را به فرصت بدل سازيم.
محمد مسعود سلامتي
http://rozane1.blogspot.com
اعتراض وکیل باقی به شرایط نامناسب حبس او
وکیل عمادالدین باقی، رئیس انجمن دفاع از حقوق زندانیان ایران که در اوین محبوس است، می گوید موکل او در شرایطی نامتناسب با محکومیت خود نگاهداری می شود.
همزمان آقای باقی که از روز ۲۰ مهر ماه زندانی بوده است گفته است بیش از این و تا زمان تشکیل دادگاه رسمی از پاسخگویی بیشتر به بازجویان خودداری خواهد کرد.
به علاوه به گفته صالح نیکبخت، وکیل عمادالدین باقی، او تلویحا تهدید کرده است که در مراحل بعدی در صورت ادامه این وضع دست به اعتصاب غذا خواهد زد.
اظهارات آقای نیکبخت نشان می دهد موکل او که از ۳۴ روز پیش تاکنون در حبس به سر می برد در ارتباط با فعالیت های خود به عنوان بنیانگذار انجمن دفاع از حقوق زندانیان تحت فشار شدید بوده است.
او هم اکنون با اتهام “تبلیغ علیه نظام” و “انتشار اسناد محرمانه زندانیان زندان های امنیتی” روبروست.
وکیل آقای باقی اشاره کرد که بلافاصله بعد از بازداشت باقی اعلام شد که برای وی در ارتباط با پرونده قدیمی سال ۱۳۸۲ یک سال قرار محکومیت قطعی صادر شده است.
آقای نیکبخت که در این مدت سه بار با موکل خود دیدار کرده است در مورد وضعیت نگهداری آقای باقی گفت: “آقای باقی در وضعیتی است که متناسب با وضعیت فردی که باید محکومیت قطعی را بگذراند نیست به دلیل اینکه از همان روزی که ایشان را بازداشت کردند به زندان اختصاصی وزارت اطلاعات موسوم به ۲۰۹ در زندان اوین منتقل کردند و در حال حاضر هم ایشان در یک اتاقی است که فقط دو نفر در آنجا زندگی می کنند و آن فردی که با ایشان در زندان است طبیعتا هماهنگ و همراه با او از نظر فکری و اتهامی نیست. به عبارت دیگر اتهام آقای باقی از نوع سیاسی است و اتهام فرد دیگر از نوع عادی.”
وی گفت در گفتگو با بازپرس پرونده تاکید کرده است که شرایط نگهداری آقای باقی متناسب با حکم او نیست، اما بازپرس گفته که این وضع فعلا ادامه خواهد داشت.
آقای نیکبخت در مصاحبه با بی بی سی عملکرد انجمن دفاع از حقوق زندانیان را کاملا قانونی و مشروع دانست.
وی گفت این انجمن که آقای باقی آن را چهار سال پیش تاسیس کرد در این مدت سه بار گزارش وضعیت زندان های کشور را منتشر کرده و در این گزارش ها ضمن انتقاد از برخوردها یا شرایط نامناسب زندان به نکات و موارد مثبت بهبود در وضعیت زندان ها اشاره کرده است.
صالح نیکبخت که خود عضو هیات مدیره و سخنگوی انجمن دفاع از حقوق زندانیان است گفت که انجمن قبلا به خاطر این گزارش ها با برخورد منفی دستگاه قضایی روبرو نشده بود.
وی تاکید کرد که انجمن دفاع از حقوق زندانیان مطلقا هیچ کمکی از جایی نگرفته و اعضا هزینه های آن را از جیب خود پرداخت کرده اند و انجمن اخیرا با کمبود منابع مالی هم مواجه بوده است.
او از قوه قضایی خواست یک حسابدار رسمی برای تحقیق درباره حساب های این انجمن تعیین کند.
خودداری از پاسخگویی بیشتر به بازجویان
وی گفت آقای باقی از روز یکشنبه اعلام کرده است که بیش از این به هیچ یک از سوالات بازجویان پاسخ نخواهد داد چرا که قبلا در چندین جلسه بدون حضور وکیل به سوالات بازپرس پاسخ داده است و از این پس همه اظهارات خود را در دادگاهی که با حضور هیات منصفه طبق اصل ۱۶۸ قانون اساسی تشکیل شود بیان خواهد کرد.
به گفته وی بازپرس پرونده آقای باقی در روز ۲۸ مهر با توجه به همان دو اتهام “تبلیغ علیه نظام” و “انتشار اسناد زندانیان زندان های امنیتی” برای وی قرار مجرمیت صادر کرده است.
آقای نیکبخت گفت بنابراین عمادالدین باقی استدلال می کند که دلیلی ندارد بعد از آخرین دفاع و پس از صدور قرار مجرمیت به طور جداگانه آن هم گاهی به صورت شفاهی در زندان اوین به بازجویانی که برخی از آنها مقام قضایی نیستند پاسخ دهد.
وی گفت آقای باقی در گفتگو با خانواده و وکیل خود تهدید کرده است که در مرحله بعدی به اقدامات شدیدتری دست خواهد زد که به تعبیر آقای نیکبخت این اقدامات به معنی اعتصاب غذا خواهد بود.
وی گفت هفته آینده از بازپرس پرونده سوال خواهد کرد چرا فردی بعد از گذشت یک ماه از پایان تحقیقات بازپرسی و صدور قرار مجرمیت، باز هم باید در معرض بازجویی قرار گیرد.
سازمان های حقوق بشر بین المللی بازداشت و حبس آقای باقی را دارای انگیزه های سیاسی دانسته اند و خواستار آزادی فوری او شده اند.
بعد از بازداشت آقای باقی مقامات دادگاه ابتدا یک وثیقه ۵۰ میلیون تومانی برای وی تعیین کرده بودند اما بلافاصله با اشاره به حکم زندان تعلیقی او از سال ۲۰۰۳ حکم را به اجرا گذاشتند. حکم حبس تعلیقی سال ۲۰۰۳ (۱۳۸۲) یک ساله بود.
سابقه برخورد
سه ماه پیش نیز دادگاه انقلاب تهران آقای باقی را به اتهام “اجتماع و تبانی به منظور انجام جرایمی بر ضد امنیت کشور” و “تبلیغ علیه نظام به نفع گروه های بیگانه و مخالف نظام” به سه سال حبس تعزیزی محکوم کرده بود.
اتهامات آقای باقی آشکارا از فعالیت های او برای دفاع از حقوق زندانیان ناشی می شود.
دادگاهی که در ماه مرداد تشکیل شده بود، انجام مصاحبه با برخی رسانه ها و نامه نگاری و مصاحبه درباره محکومان به زندان و اعدام در حوادث اهواز را از اتهام های آقای باقی خواند.
باقی در سال های اخیر درباره فرآیند قضایی مربوط به متهمان بمبگذاری های اهواز تحقیق و فعالیت کرده است و پس از صدور برخی احکام در آن ماجرا از رویه قضایی پرونده ها و شرایط متهمین در حین دادرسی انتقاد کرده بود.
سابقه برخورد دستگاه قضایی جمهوری اسلامی با این فعال حقوق بشر به دوران اصلاحات محمد خاتمی، رئیس جمهور سابق ایران، بازمی گردد.
وی یکی از چند روزنامه نگاری بود که پس از برملا شدن نقش ماموران وزارت اطلاعات جمهوری اسلامی در قتل روشنفکران و فعالان سیاسی (معروف به قتل های زنجیره ای) در مجموعه ای از مقالات و کتاب های تحقیقی، به ریشه یابی این قتل ها پرداخت و نظراتی بر خلاف دیدگاه های مقام های حکومتی که این قتل ها را کار “گروهی مامور خودسر” معرفی می کردند، مطرح کرد.
وی در ارتباط با آن فعالیت ها چندین سال را در زندان گذراند.
آقای باقی پیش از محاکمه و حبس در سال ۱۳۷۹، مشاور مدیرمسئول و دبیر روزنامه های خرداد، جامعه، نشاط و عصر آزادگان و سردبیر روزنامه فتح بود.
تمامی این روزنامه ها در همان سال و به حکم دادگاه های قوه قضائیه تعطیل شدند.
همزمان آقای باقی که از روز ۲۰ مهر ماه زندانی بوده است گفته است بیش از این و تا زمان تشکیل دادگاه رسمی از پاسخگویی بیشتر به بازجویان خودداری خواهد کرد.
به علاوه به گفته صالح نیکبخت، وکیل عمادالدین باقی، او تلویحا تهدید کرده است که در مراحل بعدی در صورت ادامه این وضع دست به اعتصاب غذا خواهد زد.
اظهارات آقای نیکبخت نشان می دهد موکل او که از ۳۴ روز پیش تاکنون در حبس به سر می برد در ارتباط با فعالیت های خود به عنوان بنیانگذار انجمن دفاع از حقوق زندانیان تحت فشار شدید بوده است.
او هم اکنون با اتهام “تبلیغ علیه نظام” و “انتشار اسناد محرمانه زندانیان زندان های امنیتی” روبروست.
وکیل آقای باقی اشاره کرد که بلافاصله بعد از بازداشت باقی اعلام شد که برای وی در ارتباط با پرونده قدیمی سال ۱۳۸۲ یک سال قرار محکومیت قطعی صادر شده است.
آقای نیکبخت که در این مدت سه بار با موکل خود دیدار کرده است در مورد وضعیت نگهداری آقای باقی گفت: “آقای باقی در وضعیتی است که متناسب با وضعیت فردی که باید محکومیت قطعی را بگذراند نیست به دلیل اینکه از همان روزی که ایشان را بازداشت کردند به زندان اختصاصی وزارت اطلاعات موسوم به ۲۰۹ در زندان اوین منتقل کردند و در حال حاضر هم ایشان در یک اتاقی است که فقط دو نفر در آنجا زندگی می کنند و آن فردی که با ایشان در زندان است طبیعتا هماهنگ و همراه با او از نظر فکری و اتهامی نیست. به عبارت دیگر اتهام آقای باقی از نوع سیاسی است و اتهام فرد دیگر از نوع عادی.”
وی گفت در گفتگو با بازپرس پرونده تاکید کرده است که شرایط نگهداری آقای باقی متناسب با حکم او نیست، اما بازپرس گفته که این وضع فعلا ادامه خواهد داشت.
آقای نیکبخت در مصاحبه با بی بی سی عملکرد انجمن دفاع از حقوق زندانیان را کاملا قانونی و مشروع دانست.
وی گفت این انجمن که آقای باقی آن را چهار سال پیش تاسیس کرد در این مدت سه بار گزارش وضعیت زندان های کشور را منتشر کرده و در این گزارش ها ضمن انتقاد از برخوردها یا شرایط نامناسب زندان به نکات و موارد مثبت بهبود در وضعیت زندان ها اشاره کرده است.
صالح نیکبخت که خود عضو هیات مدیره و سخنگوی انجمن دفاع از حقوق زندانیان است گفت که انجمن قبلا به خاطر این گزارش ها با برخورد منفی دستگاه قضایی روبرو نشده بود.
وی تاکید کرد که انجمن دفاع از حقوق زندانیان مطلقا هیچ کمکی از جایی نگرفته و اعضا هزینه های آن را از جیب خود پرداخت کرده اند و انجمن اخیرا با کمبود منابع مالی هم مواجه بوده است.
او از قوه قضایی خواست یک حسابدار رسمی برای تحقیق درباره حساب های این انجمن تعیین کند.
خودداری از پاسخگویی بیشتر به بازجویان
وی گفت آقای باقی از روز یکشنبه اعلام کرده است که بیش از این به هیچ یک از سوالات بازجویان پاسخ نخواهد داد چرا که قبلا در چندین جلسه بدون حضور وکیل به سوالات بازپرس پاسخ داده است و از این پس همه اظهارات خود را در دادگاهی که با حضور هیات منصفه طبق اصل ۱۶۸ قانون اساسی تشکیل شود بیان خواهد کرد.
به گفته وی بازپرس پرونده آقای باقی در روز ۲۸ مهر با توجه به همان دو اتهام “تبلیغ علیه نظام” و “انتشار اسناد زندانیان زندان های امنیتی” برای وی قرار مجرمیت صادر کرده است.
آقای نیکبخت گفت بنابراین عمادالدین باقی استدلال می کند که دلیلی ندارد بعد از آخرین دفاع و پس از صدور قرار مجرمیت به طور جداگانه آن هم گاهی به صورت شفاهی در زندان اوین به بازجویانی که برخی از آنها مقام قضایی نیستند پاسخ دهد.
وی گفت آقای باقی در گفتگو با خانواده و وکیل خود تهدید کرده است که در مرحله بعدی به اقدامات شدیدتری دست خواهد زد که به تعبیر آقای نیکبخت این اقدامات به معنی اعتصاب غذا خواهد بود.
وی گفت هفته آینده از بازپرس پرونده سوال خواهد کرد چرا فردی بعد از گذشت یک ماه از پایان تحقیقات بازپرسی و صدور قرار مجرمیت، باز هم باید در معرض بازجویی قرار گیرد.
سازمان های حقوق بشر بین المللی بازداشت و حبس آقای باقی را دارای انگیزه های سیاسی دانسته اند و خواستار آزادی فوری او شده اند.
بعد از بازداشت آقای باقی مقامات دادگاه ابتدا یک وثیقه ۵۰ میلیون تومانی برای وی تعیین کرده بودند اما بلافاصله با اشاره به حکم زندان تعلیقی او از سال ۲۰۰۳ حکم را به اجرا گذاشتند. حکم حبس تعلیقی سال ۲۰۰۳ (۱۳۸۲) یک ساله بود.
سابقه برخورد
سه ماه پیش نیز دادگاه انقلاب تهران آقای باقی را به اتهام “اجتماع و تبانی به منظور انجام جرایمی بر ضد امنیت کشور” و “تبلیغ علیه نظام به نفع گروه های بیگانه و مخالف نظام” به سه سال حبس تعزیزی محکوم کرده بود.
اتهامات آقای باقی آشکارا از فعالیت های او برای دفاع از حقوق زندانیان ناشی می شود.
دادگاهی که در ماه مرداد تشکیل شده بود، انجام مصاحبه با برخی رسانه ها و نامه نگاری و مصاحبه درباره محکومان به زندان و اعدام در حوادث اهواز را از اتهام های آقای باقی خواند.
باقی در سال های اخیر درباره فرآیند قضایی مربوط به متهمان بمبگذاری های اهواز تحقیق و فعالیت کرده است و پس از صدور برخی احکام در آن ماجرا از رویه قضایی پرونده ها و شرایط متهمین در حین دادرسی انتقاد کرده بود.
سابقه برخورد دستگاه قضایی جمهوری اسلامی با این فعال حقوق بشر به دوران اصلاحات محمد خاتمی، رئیس جمهور سابق ایران، بازمی گردد.
وی یکی از چند روزنامه نگاری بود که پس از برملا شدن نقش ماموران وزارت اطلاعات جمهوری اسلامی در قتل روشنفکران و فعالان سیاسی (معروف به قتل های زنجیره ای) در مجموعه ای از مقالات و کتاب های تحقیقی، به ریشه یابی این قتل ها پرداخت و نظراتی بر خلاف دیدگاه های مقام های حکومتی که این قتل ها را کار “گروهی مامور خودسر” معرفی می کردند، مطرح کرد.
وی در ارتباط با آن فعالیت ها چندین سال را در زندان گذراند.
آقای باقی پیش از محاکمه و حبس در سال ۱۳۷۹، مشاور مدیرمسئول و دبیر روزنامه های خرداد، جامعه، نشاط و عصر آزادگان و سردبیر روزنامه فتح بود.
تمامی این روزنامه ها در همان سال و به حکم دادگاه های قوه قضائیه تعطیل شدند.
مصاحبه با طبرزدی قبل از بازداشت مجدد
حشمت الله طبرزدی ناشر هفته نامه توقیف شده پیام دانشجو که به دلیل فعالیت های مطبوعاتی و سیاسی اش در مجموع، هفت سال را در زندان های جمهوری اسلامی گذرانده، و ازحدود یک سال پیش را در مرخصی به سر می برد، هفته گذشته مجددا بازداشت شد.
پیش از بازداشت مجدد آقای طبرزدی، او که در مدت هفت سال زندان اندکی بیش از دو سال را در سلول های گوناگون انفرادی سپری کرده، پس از یک دوره سکوت بلند مدت در اولین گفت وگویش با رادیو فردا ازدوران زندان و بازداشت تعدادی از دوستانش در هفته های اخیر سخن گفته بود
دوره زندان را در کجا ودر چه شرایطی گذراندید؟
مجموعه هفت سالی را که من گذراندم،دو سال و نیم آن را درسلول های انفرادی بودم. در زندان توحید،در زندان ۵۹سپاه، در دوی الف مربوط به سپاه، در ۲۰۹ مربوط به وزارت اطلاعات که این ها هفت ماه و چهار ماه و شش ماه را شامل می شد ودر واقع آن دو سال ونیم بسیار بسیار مشکل بود و شکنجه سفید به اصطلاح به آن می گویند که شکنجه سفید یعنی اینکه انسانی را در شرایطی نگه می دارند و به هر شکلی که می خواهند با او رفتار می کنند مابقی آن حدود چهار سال و نیم را من در بند عمومی ۳۵۰ زندان اوین بودم که چون زندان عمومی است شرایط آن از زندان انفرادی متفاوت است.
در حال حاضر آیا آزادی شما از زندان مسجل شده یا این آزادی به شکل مشروط به شما تعلق گرفته و باید دوباره به زندان بازگردید؟
حکم اولیه من چهارده سال حبس در زندان برازجان بود که شعبه ۲۶ آقای حداد صادر کرده بود این حکم در شعبه تجدید نظر دادگاه انقلاب به ریاست آقای حقانی و آقای زرگر به ۱۲ سال تبدیل شد پس ان با پیگیری وکیل من اقای بهمنش حکم در شعبه تشخیص به هفت سال تقلیل پیدا کرد من در این مدتی که زندان بودم مجموعه بازداشتی های من در انفرادی به همین حدود هفت سال می رسد.
آیا مدارکی در دست دارید که ازادی شما را تایید کند؟
من یک پرینت دارم که این پرینت را سال گذشته از زندان گرفتم به عنوان اعلام وضعیت زندانی که در این پرینت با احتساب مجموعه حبس های من ذکر شده که حبس فعلی من در واقع در هشتم مرداد امسال تمام شده اما وزارت اطلاعات به من می گوید تو شش سال دیگر هم حبس پیش رو داری به همین دلیل در یکسال گذشته ای هم که من به عنوان مرخصی مشروط بیرون بودم به زعم خودم مرخصی نیستم و آزادم و از دیدگاه وزارت اطلاعات من هنوز زندانی هستم و شرط بیرون بودنم این است که من حرف نزنم و سکوت کنم.
وزارت اطلاعات جمهوری اسلامی بر اساس چه مستنداتی حاضر نیست آزادی شما را تایید کند؟
برای اینکه از آن حکم اولیه که۱۴سال بود واقای حدادشعبه ۲۶ صادر کرد هنوز شش سال باقی مانده است وحکمی که شعبه های دادگاه انقلاب صادر کنند آن حکمی است که وزارت اطلاعات یا سایر دستگاه های امنیتی انشا می کنند و به زعم خودشان حق همین چهارده سال بوده است.
شما این آزادی به گفته خودتان مشروط را در شرایطی به دست آورده اید که گویاهم اکنون گروهی از دوستانتان به طور دسته جمعی بازداشت شده اند؟
در تمام این یکسال گذشته که بیرون بودم این اولین باری است که من دارم به طور زنده با یک رسانه صحبت می کنم، خب این هم به این دلیل بود که شش نفر از دوستان ما را در ۱۸ شهریور آقای عباس خرسندی،آقای منصور فرجی،خانم سپیده پور آقایی،قاسم شیرزادیان(کاوه شیرزاد)،آقای بهرام راسخی فر و آقای میثم رودکی دستگیر شدند
من حداقل پنج نفر از این افراد را می شناختم و از نزدیک هم با ان ها آشنا بودم،من می توانم ادعا کنم که به جز فعالیت حقوق بشری،به جزوبلاگ نویسی،به جز کار صنفی ودانشجویی هیچ کاردیگری این ها انجام نداده اند.
جرم این ها این بوده که این شش نفر که فعالیت حقوق بشری داشته اند با هم کار می کردند. متاسفانه در این مملکت اگر سه نفر،چهار نفر با هم کار بکنند این بزرگترین جرم است
وقتی که رییس جمهور ایران به دانشگاه کلمبیا می رود و هو می شود باید بداند دلیلش چیست،یک دلیلش همین است.نه تنها این شش نفر،بلکه آن سه دانشجوی پلی تکنیک که الان سه،چهار ماه است زیر شکنجه آن شرایط برایشان ایجاد شده است یا آقای کبودوند که یک فعال حقوق بشری است این تعدادی که ما زندانی سیاسی داریم این ها تنها وتنها جرمشان این بوده که یا وبلاگ داشتند یا فعالیت حقوق بشری داشتند و اگر هم فعالیت سیاسی داشتند مثل من یک فعالیت سیاسی مسالمت آمیز داشتند.
در این شرایط آیا قصد دارید فعالیت های سیاسی و به ویژه مطبوعاتی تان را ادامه دهید یا در حال حاضر این فعالیت ها را متوقف می کنید؟
فعالیت مطبوعاتی که ما اصلا نمی توانیم انجام دهیم برای اینکه فضای موجود دیگر اجازه چنین کاری را به ما نمی دهد و در واقع من و دوستانم شدیدا تحت کنترلیم وقتی که ریخته بودند خانه آقای عباس خرسندی و ایشان را به آن شکل برده بودند اعلام کرده بودند که ایشان با طبرزدی ارتباط داشته الان اگر کسی با ما ارتباط داشته باشد به نوعی جرم است بنابراین در شرایط فعلی مایی که در داخل مسالمت آمیز فعالیت می کنیم و کارمان هم در قالب نهادهای مدنی است هیچ گونه کاری نمی توانیم انجام دهیم.
من در یک سال گذشته که بیرون بودم تنها کاری که توانستم انجام بدهم این بوده که نشسته ام در خانه خوانده ام ونوشته ام الان هم وبلگی بیشتر ندارم که حتا این وبلاگ را هم این ها فشارآورده بودند تا تعطیل شود بنابر این تا وقتی که شرایط به این گونه باشد من فکر نمی کنم امثال من بتوانیم فعالیت موثری داشته باشیم.
رادیوفردا
محمد ضرغامی
پیش از بازداشت مجدد آقای طبرزدی، او که در مدت هفت سال زندان اندکی بیش از دو سال را در سلول های گوناگون انفرادی سپری کرده، پس از یک دوره سکوت بلند مدت در اولین گفت وگویش با رادیو فردا ازدوران زندان و بازداشت تعدادی از دوستانش در هفته های اخیر سخن گفته بود
دوره زندان را در کجا ودر چه شرایطی گذراندید؟
مجموعه هفت سالی را که من گذراندم،دو سال و نیم آن را درسلول های انفرادی بودم. در زندان توحید،در زندان ۵۹سپاه، در دوی الف مربوط به سپاه، در ۲۰۹ مربوط به وزارت اطلاعات که این ها هفت ماه و چهار ماه و شش ماه را شامل می شد ودر واقع آن دو سال ونیم بسیار بسیار مشکل بود و شکنجه سفید به اصطلاح به آن می گویند که شکنجه سفید یعنی اینکه انسانی را در شرایطی نگه می دارند و به هر شکلی که می خواهند با او رفتار می کنند مابقی آن حدود چهار سال و نیم را من در بند عمومی ۳۵۰ زندان اوین بودم که چون زندان عمومی است شرایط آن از زندان انفرادی متفاوت است.
در حال حاضر آیا آزادی شما از زندان مسجل شده یا این آزادی به شکل مشروط به شما تعلق گرفته و باید دوباره به زندان بازگردید؟
حکم اولیه من چهارده سال حبس در زندان برازجان بود که شعبه ۲۶ آقای حداد صادر کرده بود این حکم در شعبه تجدید نظر دادگاه انقلاب به ریاست آقای حقانی و آقای زرگر به ۱۲ سال تبدیل شد پس ان با پیگیری وکیل من اقای بهمنش حکم در شعبه تشخیص به هفت سال تقلیل پیدا کرد من در این مدتی که زندان بودم مجموعه بازداشتی های من در انفرادی به همین حدود هفت سال می رسد.
آیا مدارکی در دست دارید که ازادی شما را تایید کند؟
من یک پرینت دارم که این پرینت را سال گذشته از زندان گرفتم به عنوان اعلام وضعیت زندانی که در این پرینت با احتساب مجموعه حبس های من ذکر شده که حبس فعلی من در واقع در هشتم مرداد امسال تمام شده اما وزارت اطلاعات به من می گوید تو شش سال دیگر هم حبس پیش رو داری به همین دلیل در یکسال گذشته ای هم که من به عنوان مرخصی مشروط بیرون بودم به زعم خودم مرخصی نیستم و آزادم و از دیدگاه وزارت اطلاعات من هنوز زندانی هستم و شرط بیرون بودنم این است که من حرف نزنم و سکوت کنم.
وزارت اطلاعات جمهوری اسلامی بر اساس چه مستنداتی حاضر نیست آزادی شما را تایید کند؟
برای اینکه از آن حکم اولیه که۱۴سال بود واقای حدادشعبه ۲۶ صادر کرد هنوز شش سال باقی مانده است وحکمی که شعبه های دادگاه انقلاب صادر کنند آن حکمی است که وزارت اطلاعات یا سایر دستگاه های امنیتی انشا می کنند و به زعم خودشان حق همین چهارده سال بوده است.
شما این آزادی به گفته خودتان مشروط را در شرایطی به دست آورده اید که گویاهم اکنون گروهی از دوستانتان به طور دسته جمعی بازداشت شده اند؟
در تمام این یکسال گذشته که بیرون بودم این اولین باری است که من دارم به طور زنده با یک رسانه صحبت می کنم، خب این هم به این دلیل بود که شش نفر از دوستان ما را در ۱۸ شهریور آقای عباس خرسندی،آقای منصور فرجی،خانم سپیده پور آقایی،قاسم شیرزادیان(کاوه شیرزاد)،آقای بهرام راسخی فر و آقای میثم رودکی دستگیر شدند
من حداقل پنج نفر از این افراد را می شناختم و از نزدیک هم با ان ها آشنا بودم،من می توانم ادعا کنم که به جز فعالیت حقوق بشری،به جزوبلاگ نویسی،به جز کار صنفی ودانشجویی هیچ کاردیگری این ها انجام نداده اند.
جرم این ها این بوده که این شش نفر که فعالیت حقوق بشری داشته اند با هم کار می کردند. متاسفانه در این مملکت اگر سه نفر،چهار نفر با هم کار بکنند این بزرگترین جرم است
وقتی که رییس جمهور ایران به دانشگاه کلمبیا می رود و هو می شود باید بداند دلیلش چیست،یک دلیلش همین است.نه تنها این شش نفر،بلکه آن سه دانشجوی پلی تکنیک که الان سه،چهار ماه است زیر شکنجه آن شرایط برایشان ایجاد شده است یا آقای کبودوند که یک فعال حقوق بشری است این تعدادی که ما زندانی سیاسی داریم این ها تنها وتنها جرمشان این بوده که یا وبلاگ داشتند یا فعالیت حقوق بشری داشتند و اگر هم فعالیت سیاسی داشتند مثل من یک فعالیت سیاسی مسالمت آمیز داشتند.
در این شرایط آیا قصد دارید فعالیت های سیاسی و به ویژه مطبوعاتی تان را ادامه دهید یا در حال حاضر این فعالیت ها را متوقف می کنید؟
فعالیت مطبوعاتی که ما اصلا نمی توانیم انجام دهیم برای اینکه فضای موجود دیگر اجازه چنین کاری را به ما نمی دهد و در واقع من و دوستانم شدیدا تحت کنترلیم وقتی که ریخته بودند خانه آقای عباس خرسندی و ایشان را به آن شکل برده بودند اعلام کرده بودند که ایشان با طبرزدی ارتباط داشته الان اگر کسی با ما ارتباط داشته باشد به نوعی جرم است بنابراین در شرایط فعلی مایی که در داخل مسالمت آمیز فعالیت می کنیم و کارمان هم در قالب نهادهای مدنی است هیچ گونه کاری نمی توانیم انجام دهیم.
من در یک سال گذشته که بیرون بودم تنها کاری که توانستم انجام بدهم این بوده که نشسته ام در خانه خوانده ام ونوشته ام الان هم وبلگی بیشتر ندارم که حتا این وبلاگ را هم این ها فشارآورده بودند تا تعطیل شود بنابر این تا وقتی که شرایط به این گونه باشد من فکر نمی کنم امثال من بتوانیم فعالیت موثری داشته باشیم.
رادیوفردا
محمد ضرغامی
درحمایت از طبرزدی / بهزاد مهرانی
سلام دوستان من.یکی از ایراداتی که ما به جمهوری اسلامی داریم این است که شهروندان خود را به خودی و غیر خودی تقسیم نموده و برای خودی ها امتیازات بیشتری قائل است.ما عموممان برای رسیدن به یک جامعه سکولار جد و جهد می کنیم جامعه ای که حکومت نسبت به ادیان،اقوام و ... موضعی بی طرف دارد و در نزاع ها تنها به عنوان یک داور عمل می کند و نه به عنوان یک بازیگر.حال چه شده است که ما خود نیز در حمایت از افرادی که حقوق انسانی آنان نقض شده خودی و غیر خودی می کنیم.مبادا که به قول نیچه در نبرد با اهریمن خود به اهریمن تبدیل شویم.حشمت طبرزدی سالها در بند است.چه با افکار و اعمالش موافق باشیم و چه مخالف،حمایت از حقوق بشر ایجاب می کند که به نقض آشکار چند ساله ی حقوق او ،اعتراض کنیم.وبلاگ نویس ها و فعالینی که با حمایت به حق از دلارام علی و ...قدرت خود را نشان دادند به جاست که در حمایت از آزادی ایشان قدمی بردارند.لطفا برای دیگران هم بفرستید که:این درد مشترک/هرگز جدا جدا درمان نمی شود
بازگرداندن طبرزدي به زندان بدون محكوميت قضايي غيرقانوني است
در پي احضار طبرزدي به دادگاه انقلاب از سوي قاضي حداد (قاضي كه درپيوند با رفسنجاني است )وبازگرداندن وي به زندان بدون محاكمه جديد،كيانوش سنجري سخنگوي برون مرزي جبهه دمكراتيك ايران درگفتگوي كوتاه با شبكه راديو تلويزيوني صداي امريكا اعلام كرد
با توجه به پايان دوران محكوميت طبرزدي بازگرداندن وي به زندان بدون ابلاغ اتهام تازه غيرقانوني است.
سنجري ضمن دفاع از دانشجويان دربند اميركبير ،بازداشت فعالين حقوق بشر نظيرعمادالدين باقي ،سپيده پورآقايي ،عباس خرسندي،منصورفرجي،روناك صفارزاده،هاناعبدي ومحكوميت عدنان حسن پوربه اعدام را مصاديق نقض حقوق انساني در ايران خواند وخواهان آزادي كليه زندانيا ن سياسي درايران شد.سخنگوي برون مرزي جبهه دمكراتيك ايران ازمجامع دفاع ازحقوق بشر درجهان خواست نسبت به موج جديد احضار وبازداشت فعالين سياسي وحقوق بشري در ايران سكوت ننمايند
انتشارتوسط خبرگزاری جبهه متحد دانشجویی ساعت
با توجه به پايان دوران محكوميت طبرزدي بازگرداندن وي به زندان بدون ابلاغ اتهام تازه غيرقانوني است.
سنجري ضمن دفاع از دانشجويان دربند اميركبير ،بازداشت فعالين حقوق بشر نظيرعمادالدين باقي ،سپيده پورآقايي ،عباس خرسندي،منصورفرجي،روناك صفارزاده،هاناعبدي ومحكوميت عدنان حسن پوربه اعدام را مصاديق نقض حقوق انساني در ايران خواند وخواهان آزادي كليه زندانيا ن سياسي درايران شد.سخنگوي برون مرزي جبهه دمكراتيك ايران ازمجامع دفاع ازحقوق بشر درجهان خواست نسبت به موج جديد احضار وبازداشت فعالين سياسي وحقوق بشري در ايران سكوت ننمايند
انتشارتوسط خبرگزاری جبهه متحد دانشجویی ساعت
Monday, November 12, 2007
احمدی نزادرا به علم و صنعت بردند
به گزارش خبرنامه امیرکبیر احمدی نژاد در اقدامی غیرمنتظره و بدون آن که اطلاع رسانی در خصوص حضور او در دانشگاه علم و صنعت انجام شود به آن دانشگاه رفت و بالاخره موفق شد یکی از کم حاشیه ترین سخنرانی های خود را در یک دانشگاه بزرگ کشور انجام دهد.
خبرگزاری های رسمی کشور عصر دیروز در حالی اقدام به انتشار خبر حضور رئیس جمهور در دانشگاه علم و صنعت نمودند که دیدار عمومی وی با دانشجویان در این دانشگاه همچنان در هاله ای از ابهام بود. اطلاع رسانی در خصوص حضور احمدی نژاد در دانشگاه علم و صنعت به نحوی بود که حتی بسیاری از دانشجویان این دانشگاه تا صبح امروز اطلاعی از برگزاری چنین مراسمی نداشتند
شب گذشته رئیس دانشگاه علم و صنعت با فراخوانی مسئول تشکل های مختلف دانشجویی این دانشگاه خبر حضور احمدی نژاد در این دانشگاه را به ایشان داده بود. رئیس دانشگاه علم و صنعت به مسئولین تشکل های دانشجویی گوشزد کرده بود که در این دیدار فقط دانشجویان دانشگاه علم و صنعت حاضر هستند و هیچ دانشجوی دیگری حق ورود به دانشگاه و سالن سخنرانی را نخواهد داشت.
مسئول نهاد رهبری این دانشگاه نیز شب گذشته با فراخوانی مسئولین تشکل های دانشجویی این دانشگاه تلویحا آن ها را تهدید کرده بود که در صورت تحریم این جلسه یا حضور در آن و ایراد انتقادات تند به رئیس جمهور با احکام سنگین کمیته انضباطی مواجه خواهند شد
در حالی که رئیس دانشگاه علم و صنعت تاکید کرده بود که به جز «سه مینی بوس» که گارد ریاست جمهوری را به داخل دانشگاه خواهد آورد هیچ دانشجویی از هیچ دانشگاهی در این جلسه شرکت نخواهد کرد، از بامداد امروز چندین اتوبوس که دانشجویان دانشگاه امام حسین و امام صادق و همچنین بسیجی های دانشگاه های تهران را برای شرکت در جلسه سخنرانی احمدی نژاد به دانشگاه علم و صنعت آورده بود، وارد این دانشگاه شدند و کل فضای سالن را پر کردند.
از شب گذشته نیز کلیه خوابگاه های علم و صنعت که در محوطه دانشگاه قرار دارند از پذیرش میهمان خودداری می کردند. صبح امروز همچنین کلیه درب های ورودی دانشگاه علم و صنعت به جز درب اصلی بسته بود. حضور نیروهای امنیتی خارج درب اصلی و نیروهای انتظامات دانشگاه که به شدت کارت دانشجویان را چک می کردند در داخل مشهود بود.
مسئولین تشکل های دانشجویی دانشگاه علم و صنعت قصد داشتند به تحریم این جلسه دست بزنند که بار دیگر با تهدید و فشارهای مسئولین حراست دانشگاه علم و صنعت مجبور شدند در جلسه شرکت کرده و سوالاتی را از رئیس جمهور بپرسند. درب سالن از ساعت ۹ صبح و در حالی که هنوز دقایقی از حضور محمود احمدی نژاد در سالن می گذشت به روی عموم دانشجویان بسته شد.
شنیده ها حاکی از آن است در سالن سخنرانی در حالی که یکی از دانشجویان پلاکاردی با شعار «محمود احمدی نژاد، عامل تبعیض و فساد» در دست گرفته بود، پلاکاردش توسط دانشجویان بسیجی پاره شد. این دانشجو سپس پلاکاردی دیگر با همین مضمون در دست گرفته بود که این بار بسیجیان با حمله کردن به او، او را مورد ضرب و شتم قرار دادن
شب گذشته همچنین اعلام شد که کلیه کلاس های دانشگاه امروز تعطیل است. دانشجویان دانشگاه علم و صنعت نیز که عمدتا از برنامه سخنرانی احمدی نژاد اطلاع نداشتند امروز به دانشگاه مراجعه نکردند. در حالی که درب سالن ساعت ۹ صبح بسته شد، بیرون سالن جمع کثیری از نیروهای امنیتی و بسیجی های دانشگاه های مختلف به وفور دیده می شدند. دانشجویان دانشگاه علم و صنعت بیرون سالن در چند مورد با بسیجی ها و نیروهای امنیتی درگیری لفظی پیدا کردن.
جمعی ۵۰ نفره دانشجویان دانشگاه های امیرکبیر، علامه، خواجه نصیر و… که به صورت اتفاقی از حضور احمدی نژاد در دانشگاه علم و صنعت مطلع شده بودند، برای شرکت در این برنامه به این دانشگاه مراجعه کرده بودند و در خیابان بارها با تهدید نیروهای امنیتی مواجه شدند. نیروهای امنیتی مرتبا از دانشجویانی که در خیابان ایستاده بودند و قصد داشتند وارد دانشگاه شوند، عکس می گرفتند.
به گزارش خبرنامه امیرکبیر گارد ریاست جمهوری در نهایت در حالی که دانشجویان قصد داشتند وارد دانشگاه شوند، سه تن از آن ها را دستگیر و به مقر پلیس امنیت انتقال داد و بقیه دانشجویان را متفرق کرد. دو نفر از دستگیرشدگان دانشجویان دانشگاه امیرکبیر و یک نفر آن ها دانشجوی دانشگاه خواجه نصیر بود. نیروهای گارد ریاست جمهوری در حالی که فحش های رکیک به دانشجویان دستگیر شده می دادند، آن ها را سوار اتومبیل های خود کردند
بدین ترتیب و با اتخاذ شدیدترین تدابیر امنیتی و عدم اطلاع رسانی در خصوص حضور رئیس جمهور در دانشگاه علم و صنعت، بالاخره محمود احمدی نژاد توانست یکی از کم حاشیه ترین برنامه های حضور خود در یکی از دانشگاه های بزرگ کشور را تجربه کند. پیش از این اعتراض گسترده دانشجویان در دانشگاه امیرکبیر و تهران به احمدی نژاد موجب خشم حامیان دولت شده بود.
لازم به ذکر است سه دانشجوی بازداشت شده عصر امروز بدون هیچ گونه توضیحی آزاد شدند. به نظر می رسد حامیان دولت به منظور کاستن هر چه بیشتر از حواشی حضور رئیس جمهور در دانشگاه سریعا اقدام به آزادی دانشجویان کرده باشند. لازم به ذکر است شب گذشته نیروهای امنیتی ضمن تماس با برخی از فعالین دانشجویی آن ها را تهدید کرده بودند در صورت حضور در دانشگاه علم و صنعت آن ها را بازداشت خواهند کرد.
حضور احمدی نژاد در این دانشگاه در شرایطی انجام می شود که نیروهای امنیتی هفته گذشته علی نیکونسبتی و علی عزیزی، دو عضو شورای مرکزی دفتر تحکیم وحدت، را بازداشت کرده اند. اخبار رسیده حاکی از ضرب و شتم علی عزیزی حین انتقال به بازداشتگاه توسط نیروهای امنیتی است. دفتر تحکیم وحدت در هفته های گذشته با نگارش دو نامه خطاب به رئیس جمهور و طرح ۲۰ سوال از وی، خواستار پاسخگویی رئیس جمهور شده بود. این دو نامه بازتاب وسیعی در سطح رسانه ها داشت و به نظر می رسد بازداشت این دو عضو شورای مرکزی دفتر تحکیم بی ارتباط با انتشار این نامه ها نباشد.
خبرگزاری های رسمی کشور عصر دیروز در حالی اقدام به انتشار خبر حضور رئیس جمهور در دانشگاه علم و صنعت نمودند که دیدار عمومی وی با دانشجویان در این دانشگاه همچنان در هاله ای از ابهام بود. اطلاع رسانی در خصوص حضور احمدی نژاد در دانشگاه علم و صنعت به نحوی بود که حتی بسیاری از دانشجویان این دانشگاه تا صبح امروز اطلاعی از برگزاری چنین مراسمی نداشتند
شب گذشته رئیس دانشگاه علم و صنعت با فراخوانی مسئول تشکل های مختلف دانشجویی این دانشگاه خبر حضور احمدی نژاد در این دانشگاه را به ایشان داده بود. رئیس دانشگاه علم و صنعت به مسئولین تشکل های دانشجویی گوشزد کرده بود که در این دیدار فقط دانشجویان دانشگاه علم و صنعت حاضر هستند و هیچ دانشجوی دیگری حق ورود به دانشگاه و سالن سخنرانی را نخواهد داشت.
مسئول نهاد رهبری این دانشگاه نیز شب گذشته با فراخوانی مسئولین تشکل های دانشجویی این دانشگاه تلویحا آن ها را تهدید کرده بود که در صورت تحریم این جلسه یا حضور در آن و ایراد انتقادات تند به رئیس جمهور با احکام سنگین کمیته انضباطی مواجه خواهند شد
در حالی که رئیس دانشگاه علم و صنعت تاکید کرده بود که به جز «سه مینی بوس» که گارد ریاست جمهوری را به داخل دانشگاه خواهد آورد هیچ دانشجویی از هیچ دانشگاهی در این جلسه شرکت نخواهد کرد، از بامداد امروز چندین اتوبوس که دانشجویان دانشگاه امام حسین و امام صادق و همچنین بسیجی های دانشگاه های تهران را برای شرکت در جلسه سخنرانی احمدی نژاد به دانشگاه علم و صنعت آورده بود، وارد این دانشگاه شدند و کل فضای سالن را پر کردند.
از شب گذشته نیز کلیه خوابگاه های علم و صنعت که در محوطه دانشگاه قرار دارند از پذیرش میهمان خودداری می کردند. صبح امروز همچنین کلیه درب های ورودی دانشگاه علم و صنعت به جز درب اصلی بسته بود. حضور نیروهای امنیتی خارج درب اصلی و نیروهای انتظامات دانشگاه که به شدت کارت دانشجویان را چک می کردند در داخل مشهود بود.
مسئولین تشکل های دانشجویی دانشگاه علم و صنعت قصد داشتند به تحریم این جلسه دست بزنند که بار دیگر با تهدید و فشارهای مسئولین حراست دانشگاه علم و صنعت مجبور شدند در جلسه شرکت کرده و سوالاتی را از رئیس جمهور بپرسند. درب سالن از ساعت ۹ صبح و در حالی که هنوز دقایقی از حضور محمود احمدی نژاد در سالن می گذشت به روی عموم دانشجویان بسته شد.
شنیده ها حاکی از آن است در سالن سخنرانی در حالی که یکی از دانشجویان پلاکاردی با شعار «محمود احمدی نژاد، عامل تبعیض و فساد» در دست گرفته بود، پلاکاردش توسط دانشجویان بسیجی پاره شد. این دانشجو سپس پلاکاردی دیگر با همین مضمون در دست گرفته بود که این بار بسیجیان با حمله کردن به او، او را مورد ضرب و شتم قرار دادن
شب گذشته همچنین اعلام شد که کلیه کلاس های دانشگاه امروز تعطیل است. دانشجویان دانشگاه علم و صنعت نیز که عمدتا از برنامه سخنرانی احمدی نژاد اطلاع نداشتند امروز به دانشگاه مراجعه نکردند. در حالی که درب سالن ساعت ۹ صبح بسته شد، بیرون سالن جمع کثیری از نیروهای امنیتی و بسیجی های دانشگاه های مختلف به وفور دیده می شدند. دانشجویان دانشگاه علم و صنعت بیرون سالن در چند مورد با بسیجی ها و نیروهای امنیتی درگیری لفظی پیدا کردن.
جمعی ۵۰ نفره دانشجویان دانشگاه های امیرکبیر، علامه، خواجه نصیر و… که به صورت اتفاقی از حضور احمدی نژاد در دانشگاه علم و صنعت مطلع شده بودند، برای شرکت در این برنامه به این دانشگاه مراجعه کرده بودند و در خیابان بارها با تهدید نیروهای امنیتی مواجه شدند. نیروهای امنیتی مرتبا از دانشجویانی که در خیابان ایستاده بودند و قصد داشتند وارد دانشگاه شوند، عکس می گرفتند.
به گزارش خبرنامه امیرکبیر گارد ریاست جمهوری در نهایت در حالی که دانشجویان قصد داشتند وارد دانشگاه شوند، سه تن از آن ها را دستگیر و به مقر پلیس امنیت انتقال داد و بقیه دانشجویان را متفرق کرد. دو نفر از دستگیرشدگان دانشجویان دانشگاه امیرکبیر و یک نفر آن ها دانشجوی دانشگاه خواجه نصیر بود. نیروهای گارد ریاست جمهوری در حالی که فحش های رکیک به دانشجویان دستگیر شده می دادند، آن ها را سوار اتومبیل های خود کردند
بدین ترتیب و با اتخاذ شدیدترین تدابیر امنیتی و عدم اطلاع رسانی در خصوص حضور رئیس جمهور در دانشگاه علم و صنعت، بالاخره محمود احمدی نژاد توانست یکی از کم حاشیه ترین برنامه های حضور خود در یکی از دانشگاه های بزرگ کشور را تجربه کند. پیش از این اعتراض گسترده دانشجویان در دانشگاه امیرکبیر و تهران به احمدی نژاد موجب خشم حامیان دولت شده بود.
لازم به ذکر است سه دانشجوی بازداشت شده عصر امروز بدون هیچ گونه توضیحی آزاد شدند. به نظر می رسد حامیان دولت به منظور کاستن هر چه بیشتر از حواشی حضور رئیس جمهور در دانشگاه سریعا اقدام به آزادی دانشجویان کرده باشند. لازم به ذکر است شب گذشته نیروهای امنیتی ضمن تماس با برخی از فعالین دانشجویی آن ها را تهدید کرده بودند در صورت حضور در دانشگاه علم و صنعت آن ها را بازداشت خواهند کرد.
حضور احمدی نژاد در این دانشگاه در شرایطی انجام می شود که نیروهای امنیتی هفته گذشته علی نیکونسبتی و علی عزیزی، دو عضو شورای مرکزی دفتر تحکیم وحدت، را بازداشت کرده اند. اخبار رسیده حاکی از ضرب و شتم علی عزیزی حین انتقال به بازداشتگاه توسط نیروهای امنیتی است. دفتر تحکیم وحدت در هفته های گذشته با نگارش دو نامه خطاب به رئیس جمهور و طرح ۲۰ سوال از وی، خواستار پاسخگویی رئیس جمهور شده بود. این دو نامه بازتاب وسیعی در سطح رسانه ها داشت و به نظر می رسد بازداشت این دو عضو شورای مرکزی دفتر تحکیم بی ارتباط با انتشار این نامه ها نباشد.
Subscribe to:
Posts (Atom)